Mijn nieuwjaarsblog is altijd laat hè?

Ik bedoel; wat was het tot nu toe? 3 januari, 5 januari. Het is nog niet eens een record als ik dit vandaag nog publiceer. Maargoed. Het typen van een nieuwjaarsblog kost nu eenmaal veel tijd. Maar beter laat dan nooit, hier is ie dan! Het jaar 2010 samengevat in een stukje tekst bestaande uit lijstjes, awards, en slap gelul, zoals dit. 2010 was weer een vreemd jaar, waarin veel gebeurde, en mensen kwamen en gingen. Een goed jaar, kan ik wel zeggen, want het was 2010 waarin ik eindelijk "Psychisch in Orde" werd verklaard. Het jaar waarin ik eindelijk over mijn depressie heenkwam en ontdekte dat het leven veel leuker is als je vrolijk bent. =3 Ook heb ik dit jaar veel geleerd over mijn familie, en mezelf, en ik ben daardoor mijn familie met al haar eigenaardigheden veel meer gaan waarderen. Bovendien heb ik veel beter leren communiceren met mijn moeder, waardoor ik nu veel beter met haar overweg kan. =)

Maar dat is niet alles. 2010 was namelijk het jaar waarin ik:

• In plaats van Tosuta Yami werd.
• 17 werd.
• Weer vriendjes werd met Mao
• Nietsvermoedend MAL aanmaakte met verstrekkende gevolgen.
• Voor het eerst in mijn leven van mijn moeder te horen kreeg dat ze trots op me was.
• Na 5 maanden bij I&M gewoond te hebben eindelijk naar huis ging.
• Rianne ontmoette.
• Voor het eerst voor publiek zong.
• Begon met fandubben.
• Mijn carrière als journaliste begon. 8D (een artikel schreef voor de Hoogeveense Courant, en later voor de AniWay)
• Samen met Stephen besloot een bandje op te richten. (Dat overigens nog steeds niet helemaal van de grond is. xD)
• Te horen kreeg dat mijn favoriete band Sarah uit elkaar ging. TTwTT
• Mijn OV-Chipkaart begon te gebruiken.
• Voor het eerst naar een animeconventie ging. 8D
• Loes en Nynke ontmoette. <3
• Aan mijn eindexamenjaar begon.
• Op zangles ging. =D
• Met Klopje Popje op het podium in de Melkweg stond.
• Eindelijk weer verliefd werd.
• Serieuzer bezig ging met fotografie.
• Mijn Wreck This Journal kocht.
• Mijn haren kort liet knippen.
• Mijn eerste open dag bezocht! (Met Loes. <3)

Het hoogtepunt van het jaar was zonder twijfel het leren kennen en ontmoeten (in die volgorde ja. xD) van twee van de meest bijzondere personen die ik ooit heb ontmoet, die in korte tijd ontzettend veel voor me zijn gaan betekenen: Loes en Nynke.

Het dieptepunt van het jaar was waarschijnlijk de manier waarop ik bij I&M wegging, met een vage ruzie, en onduidelijke verwijten. Ik kreeg de ene familie terug maar raakte de andere kwijt.

Meest speciale mensen in 2010 op alphabetische volgorde:

• Aikurushii-sama
• Fluitketel
• Inge
• Loes
• Manon
• Mao
• Neko-sensei
• Nynke
• Roos
• Sabine
• Stephen
• Thijs

Muziek die ik veel geluisterd heb in 2010:

• The Hush Sound
• Tegan And Sarah
• The Brilliant Green
• Girls Dead Monster
• Placebo
• Emilie Autumn
• Anime soundtracks.

End Of The Year Awards 2010:

Teacher Of The Year Awards:

1. Neko-sensei en Aikurushii-sama krijgen bij deze een gedeelde eerste plaats. Ze waren allebei geweldig afgelopen jaar, dus ik ga er niet eens tussen proberen te kiezen.
2. Fluitketel (hoewel hij niet echt een leraar is en bij de EOSA een eigen categorie heeft valt hij hier gewoon onder leraren)
3. Pierelier
4. Kapstok
5. Esther, omdat het hier niet per se om leraren van school hoeft te gaan (dat hoeft alleen bij de EOSA, en Esther gewoon een awesome zanglerares is.

Songs of the Year:

• Almost Over
• Call It Off
• Candy Pop
• Dear You
• Hot Mess
• Ichiban no Takaramono
• In My Bed
• Just Be Friends
• Magnet
• Rothotel
• Tenshi ni Fureta Yo

Maid of the Year: Miyako

Soup of the Year: Misora

Unidentified Evil Object of the Year: Mao

Beste Dagen:

• 19-21 januari: Mayday Medea. Omdat ik stiekem gewoon een stagewhore ben. xD Nee, maar het was gewoon een übercool stuk enzo. ^^
• 13 maart: Culturele avond in het Podium. =D Mijn muzikale podium-ontmaagding. Stephen kwam kijken. x3
• 11 juni: Klopje Popje @ Podium Hoogeveen! =D Met Stephen. Het optreden was geweldig en de dag erna werd het nummer 'Rothotel' geboren.
• 5 juli: Stephen's Feestje. Nuff said.
• 10 juli: CHIBICON!! 8DD Which was pure awesome.
• 28 juli: Dagje treinen met Mao-chii; Mangamissie.
• 18 augustus: Mijn eerste ontmoeting met Loes en Nynke. <3
• 28 augustus: Optreden op Stephen's feestje, en daarna Klopje Popje.
• 1 oktober: Yami reisde af naar Limbokije en ging bij Miyako slapen. x3
• 2-3 oktober: Soup's feestjeeeee. <33
• 7 november: Het grote 5-jaarlijkse feest van Oma, om haar 85ste verjaardag te vieren.
• 18-22 december: Yami en Soup reizen gezamelijk af naar het verre Limbonesië voor een maidotastische (SLECHT. xD) Sleepovah! (Ja, compleet met Truth or Dare)

NEW SLOGANIZER! 8D

http://thesurrealist.co.uk/slogan.cgi

Deze maakt andere slogans dan Sloganizer. Dus eens even proberen. ^^

Altijd bij jezelf beginnen hè? xD

You too, can have a Yami like mine.

Have a break. Have a Yami.

Making Yami taste better.

Mao eens proberen dan. Ik ga weoon mijn menselijke labels af. x3

The Mao that smiles back.

No Mao, no comment.

The loudest noise comes from the electric Mao. (How is that a slogan? xD)

Stephen:

Ask the man from the Stephen.

Don't get mad, get Stephen! (I totally agree with this.)

Bring out the Stephen in you.

Kapstok (Hij heeft teveel tags. >.>):

What can Kapstok do to you?\

Ding-dong! Kapstok calling!

3-in-1 protection for your Kapstok. (Does he really need that? O.o)

Cupcake:

Who would you have a Cupcake with?

Cupcake: The other white meat. (Ew...)

Cupcake. It's everywhere you wanna be.

Miyako:

Go crack a Miyako! (No. Don't you dare. =.=)

The Miyako for all ages. (Ew, really? O.o)

Nothing comes between me and my Miyako.

Neko-sensei:

It's a new Neko-sensei everyday. (Really? I never noticed...)

P-p-p-pick up a Neko-sensei.

Only Neko-sensei can prevent forest fires.

Misora:

You can really taste the Misora! (That's right. Tastes like soup. ^^)

I'm lovin' Misora.

Silly Rabbit. Misora is for kids! (...What? xD)

Aikurushii-sama:

Can't do it in real life? Do it on Aikurushii-sama. (Wait. WHAT?! xD)

If you've got the time, we got the Aikurushii-sama.

Just one Aikurushii-sama? Give it to me! (Agree.)

Dat waren al mijn menselijke tags... Te weinig; we sloganizen het groepje erbij. =3

Nonchan:

The Nonchan with the hole. (HOW IS THAT A SLOGAN?! xD)

The future's bright. The future's Nonchan.

Plop, plop, fizz, fizz, oh, what a Nonchan it is. (Ahaaaa... o_o)

Dinges:

Everything we do, is driven by Dinges.

Let the Dinges begin!

How refreshing! How Dinges!

Bonbon:

The real smell of Bonbon. (Jahaaa! Eh... wat? xD)

Stop. Go. Bonbon.

Got a Bonbon? You're in luck.

Moeshota:

Not just nearly Moeshota, but really Moeshota! (Yeah, he is. x3)

Have a Moeshota and smile. (Okay. *eats*)

Reach out and touch Moeshota. (Pfff.... LOL. xD)

Matthijs die geen awesome nickname heeft:

Crunch all you want, we'll make Matthijs.

If you can't beat Matthijs, join Matthijs.

The incredible, edible Matthijs. (Ehm... *hap*)

Jarno:

Great Jarno, great times.

Just for the taste of Jarno.

No one does chicken like Jarno. (EW. O.o Jarno, you pervert!)

Tomo-chan:

It could be Tomo-chan.

The Tomo-chan-effect.

You've got questions. We've got Tomo-chan.

April:

Thank April it's friday. (Yeah, I know it's thursday.)

April makes everything better.

Because April can't drive. (Once again. HOW'S THAT A SLOGAN? xD)

Survey about YOU. (Possibly. =3)

Name 10 random persons.

[Random Order; I actually randomized them to stop myself from cheating] xD

1. Mao

2. Arend

3. Stephen

4. Inge

5. Jorine

6. Nynke

7. Loes

8. Neko-sensei

9. Kapstok

10. Manon

Would You Rather...

Party With 1 or 7?

7. I see 1 everyday so, I;d grab every chance to spend more time with 7. ^^

Marry 2 or 6?

6. 2 is cool and all, but a marriage with him would a disaster. xD

Kill 3 or 8?

8. I'm sorry Neko-chama, but I could never kill Stephen. O.o

Date 9 or 10?

Pssh... 10. 9 would be wrong.

Make Out with 4 or 7?

7. I just can't imagine making out with 4. xD

Cuddle With 6 or 8?

6. 8 would be somewhat weird. x3

Have Kids With 4 or 5?

Pssh... Uhm 5.

Live With 1 or 9?

1. I couldn't stand living with 9. xD

Be Stuck on an Island with 2 or 5?

5. I like 2 and all, but spending that much time together would be awkward.

Trade Lives with 8 or 10?

10, otherwise I'd be old. O.o

Wake Up Next To 4 or 9?

4. If I woke up next to 9 I'd freak out, and something would be dramatically wrong.

Completely Disown 3 or 7?

Ahh that's hard! O.o 3? I think 3. I don't know. >_<

Who Has the Best..

Eyes? 3, as far as I know...

Smile? 2, 5, 9, 7 and 10 all have lovely smiles. <3

Face? Either 5 or 10

Hair? 7

Body? Psssh... Male: 2. Female: 5

Style? 10

A Few More Questions..

Has 3 ever hurt you?

Not really.

Have you ever hurt 4?

I don't think so.

Who's the funniest?

3

Can you beat up 8?

Why would I? xD

When is the last time you saw 9?

Friday at school.

Who's the smartest?

Probably 3 as well.

How long have you known 2?

Umm... two or three years...

What would you do if 1 and 6 started dating?

I'd be very surprised. xD

Who is 5 dating/crushing on?

Some guy named Rick. x3

Does 7 smell good?

Um.... I guess? xD

Who will you still be talking to in 15 years?

Hopefully 1, 3, 5, 6, 7.

Psychisch Wèl In Orde.

Vandaag was voorlopig mijn laatste gesprek bij Accare. Waarom? Eigenlijk valt er voor mij met Accare niet zoveel meer te bespreken. Ik kan Esther natuurlijk gaan vertellen over mijn examenstress, of over de lol die ik met Mao heb in de les, of over de perfecte dagen die ik met Miyako en Miso-soup doorbreng, of over mijn zangles, mijn bandjes. Maar heb ik daar nou een orthopedagoog voor nodig? Of een psycholoog, psychiater of systeemtherapeut? Ik denk het niet. De Johanna Meulenberg die op dit moment achter de computer deze post aan het typen is, is niet meer te vergelijken met de Johanna die iets meer dan een jaar en maand geleden van huis wegliep. Laat staan met de Johanna die bijna 2 jaar geleden door Peletier 'Psychisch Niet In Orde' werd verklaard. Als ik op mijn blog zo teruglees waar ik de afgelopen 3 jaar doorheen ben gegaan, en ja, daar heb ik mijn blog en dagboek voor nodig, dan verbaasd het me dat ik nu hier zit, zoals ik hier zit. Met een glimlach op mijn gezicht.

Wat ik heb meegemaakt is niet zo heel indrukwekkend. Voor een groot deel zijn het dingen die ieder pubermeisje meemaakt. Dingen die niet serieus genoeg zijn om de hulp van een persoon met een titel van 3 of meer lettergrepen voor in te roepen. Er zijn een paar uitschieters, maar dan nog. Toegegeven. Zo'n kutleven had ik nou ook weer niet.

Maar daar gaat het niet om. Het gaat om hoe ik me daarmee voelde. De dingen die ik dacht. De angsten en wensen die ik had.

Een jaar geleden rond deze tijd speelde ik regelmatig met de gedachten mezelf van kant te maken. Nog geen anderhalf jaar geleden was ik er heilig van overtuigd dat mijn moeder me verafschuwde, en liever een andere dochter had gehad. Iets minder dan een jaar geleden dacht ik dat ik Mao voorgoed was kwijtgeraakt. Iets meer dan een jaar geleden verbrak ik mijn tweede relatie en dacht dat het mijn laatste zou zijn. Bijna twee jaar geleden kreeg ik mijn eerste paniekaanval. In september twee jaar geleden schreef ik dat ik mijn leven niet meer wilde, en dat ik niet meer wilde zijn wie ik was. In juni dat jaar verloor ik één van de beste vriendinnen die ik ooit heb gehad, en van wie ik waarschijnlijk ergens altijd zal blijven houden. Daargelaten op welke manier.

Dit was mijn leven. Dit was het leven dat ik dagelijks vervloekte. Het leven waarvan ik dacht dat het me op alle mogelijke manieren tegenzat. Het leven dat ik mezelf af wilde nemen.

Vandaag vertelde Esther me dat ik wel degelijk Psychisch In Orde ben. En ze vroeg wat ik ervoor gedaan had. Ik antwoordde dat het enige dat ik eraan gedaan had was; me openstellen voor geluk. Stoppen met bang zijn om te leven, en proberen de dingen in een ander licht te zien. Jezelf dwingen positief te denken is iets dat ik eigenlijk altijd al deed. Dat heb ik immers van huis uit zo geleerd. Wat Piet Paulusma ook voorspeld mag hebben, morgen wordt het mooi weer, en het glas mag dan halfvol zijn, maar als het leeg is schenken we het gewoon weer vol. Net zo lang totdat we geen dorst meer hebben. Het universum geeft me wat ik nodig heb, en mij zal het aan niets ontbreken. Dat komt uit al die antroposofische boekjes die mijn ouders verslonden, dus dat is me met de paplepel ingegoten.

Wat ik deed was niet negatief bestellen, maar negatief focussen. Mijn zicht was zo vertroebeld door mijn eigen ellende dat ik het licht niet meer kon zien. Ik verschuilde me achter dat wat ze mijn depressie noemden, om confrontatie uit de weg te gaan. Ik leefde van medelijden, en trok aandacht op de negatieve manier, en op die manier ook bevestiging dat mensen om me gaven.

Op aandringen van anderen ben ik voor mezelf op gaan komen, ben ik "van huis weggelopen." Ze hebben me moeten dwingen mijn houding aan te passen. Uit mijn donkere, maar veilige schuilplaats te komen, en op zoek te gaan naar geluk, en dat heb ik gevonden.

Op de terugweg van Accare, terwijl ik nadacht over het gesprek en over de veranderingen in mijn leven van het laatste anderhalf jaar, mijn favoriete muziek uit mijn oordopjes kwam en de zon op mijn gezicht scheen, huilde ik. Ik huilde omdat ik blij was, blij met mijn leven.

Er is me in die jaren heel wat afgenomen, maar nu heb ik er zoveel voor terug gekregen. Ik heb de meest fantastische vrienden die ik me kan wensen, ik heb de intelligentie om met een beetje geluk zonder al te veel problemen te slagen voor mijn eindexamen, en mochten die problemen zich wel voordoen, dan heb ik een geweldige mentrix. Ik heb een familie waarvan ik ontdekt heb dat ik ze, ondanks de problemen die we met elkaar hebben, voor geen goud zou willen inruilen. Een plek waar ik toch echt thuishoor. Ik heb zangles, en een stem die nog lang niet alles is, maar redelijk vooruitgang boekt. Ik heb een dak boven mijn hoofd, genoeg te eten en te drinken. Ik heb over een jaartje kiesrecht, en ik mag gewoon naar school.

Ik kreeg tranen in mijn ogen bij het idee dat ik dit alles vorig jaar bijna had opgegeven. Als ik toen voor de trein was gesprongen, had ik Loes en Nynke nooit leren kennen. Dan had ik Mao's situatie niet zien verbeteren, zoals nu. Dan had ik nooit uit mijn moeder's mond gehoord dat ze trots op me was, en dat ze van me hield. En dan had ik Aikurushii-sama nooit geknuffeld. Als ik toen had opgegeven, had ik nooit kunnen ervaren wat ik had kunnen hebben. Wat ik nu heb. Dan zou ik niet gehoord hebben dat ik Psychisch In Orde ben. Wat zou dat ontzettend zonde zijn geweest! Hoe heeft het ooit maar door me heen kunnen gaan om een leven als deze weg te

gooien!

Natuurlijk is mijn leven nog steeds niet perfect (dan kan ook niet, volgens mij) maar een jaar geleden had ik echt niet voor mogelijk gehouden dat ik me nu zo gelukkig zou kunnen voelen. En nu het zover is waren al die jaren dat ik me niet zo happy voelde het driedubbel en dwars waard. (Ik zeg overigens niet dat ik gelukkig ben, want dat is een gevaarlijke uitspraak. xD Ik VOEL me gelukkig, en dat lijkt me ook wel even genoeg ik ben nog jong.)

Deze blog wordt veel langer dan ik had gepland, maar ik moet nog één ding kwijt: Deze enorme veranderingen in mijn leven had ik nooit alleen teweeg kunnen brengen. Ik wil alle mensen die mij in deze periode, en ervoor en erna, bewust of onbewust bij hebben gestaan, vanuit de grond van mijn hart bedanken, ookal leest het meerendeel ervan dit toch niet. Dankjewel Mao, Cupcake, Stephen, Jelle, Michiel, Marc, Petra, Danielle, Eliza, Kapstok, Neko-sensei, Aikurushii-sama, Pierelier, Pepita, Eline, Yumi, Hannah, Nina, Ilse, Markus, Lotje, Mama, Esther, Pa, Arend, Rutger, Deborah, Nynke en Loes. (Random volgorde. xD)

Thank you all, for changing my life.

(Oh Johanna wat kun je toch weer heerlijk dramatisch doen. x3)

De Aanhouder Wint!

En dan te bedenken dat we alleen maar gebruik hebben hoeven maken van puppy-oogjes en dramatische scenes! En een beetje psychological warfare misschien. (Dikkie Dik stalken! 8D) En mijn betoog en de brief van mijn mama hebben wellicht ook hun vruchten afgeworpen, en Neko-sensei heeft blijkbaar het laatste obstakel uit de weg geruimd.

Met andere woorden:

H5D, HERE I COME! 8DD

Ik ben zo blij~! Nu kan het jaar pas echt beginnen. Een nieuw schooljaar, waarin Neko-sensei voor het derde jaar op rij mijn mentor is. Waarin Susanne en ik weer bij elkaar in de klas zitten, zoals het hoort. Waarin Kapstok me weer geschiedenis geeft. Eindelijk durf ik het jaar met goede moed tegemoet te zien! 8D Dat klinkt crappy... Niet hardop lezen. xD Anyway: Ik ben zo goed als overgeplaatst. Alleen het rooster kan me nog tegenhouden, maar tenzij ze dat vandaag totaal omgooien, is er geen probleem. ^^

Oké, that's is. Neko-sensei krijgt haar eigen tag. U_U

I Had a Dream.

Op een dag was Yami ziek. En toen ze in bed lag, sliep ze onrustig. Telkens werd ze wakker uit een nachtmerrie die nog vager en apater was dan de vorige. Maar al deze dromen hadden één ding gemeen: Ze speelden zich af op school.

Ten minste, het moest school voorstellen. Mijn school ziet er in werkelijkheid heeel anders uit dan de school in mijn dromen, maar hij werd bevolkt door dezelfde leerlingen en leraren. Ik weet dat ik deze nacht een hele reeks dromen met dezelfde setting heb gehad, maar daarvan kan ik me er twee echt duidelijk herinneren.

1. Het was een dag na school, en ik had mijn lieftallige mentrix Neko-sensei ergens voor nodig. Waarvoor wist ik niet. Ik moest haar iets vragen, vertellen, of iets anders van die strekking. Het enige dat ik wist was dat het belangrijk was. En zoals dat altijd gaat als je Neko-sensei ergens dringens voor nodig hebt, was ze onvindbaar. Datgene waar ik haar voor nodig had was echter zo belangrijk dat ik ervoor de hele school ging doorzoeken. Nou zou dat in real life niet zo'n probleem zijn, maar op deze school in deze droom was het verschrikkelijk. Alle gangen waren smalle, nauwe tunnels, en zoals sommigen van jullie wellicht wel weten HOUD IK NIET VAN TUNNELS. Vooral de kunstafdeling was erg. Deze tunnels waren rond, vochtig en donker, als riooltunnels. Je kon er nauwelijks in staan, en je stond er tot je enkels in het water. Ook hier was geen Neko-sensei te bekennen. Door één van de tunnels kun je alleen maar kruipen. Deze liep iets omhoog en was gelukkig wel droog, maar kwam op zijn beurt ook weer uit op een iets ruimere, maar ook weer verschrikkelijk nauwe tunnel. Na een tijdje begon ik in paniek te raken. Zowel van de tunnels, als van het Neko-sensei niet kunnen vinden, plus dat ik inmiddels zo'n beetje verdwaald was, en ik was al een hele tijd niemand meer tegen gekomen. Net toen ik op het punt stond om volledig uit te freaken zag ik haar ineens. In een grasveld verderop stond ze te praten met Aikurushii-sama. Dat zag ik vanuit die tunnel? Nee, want op het moment dat ik haar zag waren de tunnels verdwenen en stond ik op een zandpas grenzend aan datzelfde weiland. Het was er mooi en de zon scheen. Ik ben nooit geweten waar ik haar nu voor nodig had, maar dat maakte ook niet meer uit. Ik had haar gevonden. Daar ging het om.

2. De tweede droom was al even idioot en had mogelijk sporen van Shiki/Higurashi-invloed. Het speelde zich af op dezelfde school, die meer weghad van een landhuis dan van een school. Het enige verschil waren de gangen. Die nu hoog en breed waren. De hele school was erg groots en opzichtig. De aula was net een balzaal met marmeren vloeren, granieten zuilen, en fluwelen doeken langs de wanden gedrapeerd. Ook hing er zo'n grote glazen kroonluchter. Het plafond was hoog en gewelfd, en prachtig beschilderd. Ja, dat was de aula van mijn school. In de pauze kwamen de higher-ups als Roffel en Rouwhorst dan ook in enorme baljurken van de wenteltrappen, en dronken ze rode wijn uit hoge glazen. Maar wij? Wij droegen gewoon ons oude kloffie en aten onze boterhammetjes, same old, same old. xD Wat was nou het nachtmerrie van deze droom? Dat was het feit dat de school moest sluiten. Ja echt. De school moest sluiten en dat maakte het een nachtmerrie. Laten we eerlijk gaan. Ik ga graag naar school. Ja, ik haat onze school. De Groene Driehoek is een zooitje ongeregeld. Het overgangscijfer is beschamend laag, en zoals in heel Hoogeveen, zo niet heel Drenthe, is het meerendeel van de leerlingen simpel en bekrompen. Het gemiddelde gesprek gaat over het ex-vriendje van het meisje aan de andere klas die heeft gezoend met één van de meiden die aan het gesprek deelneemt, en op een klein groepje "alto's" waar de rest met een grote boog omheen loopt na, draagt iedereen praktisch dezelfde kleren. Toch zijn er dingen die maken dat ik op deze school wil blijven, en niet naar een andere middelbare school zou willen. Natuurlijk hebben we het dan over mensen als Mao, Non-chan, Inge, Tomo-chan, Eline, Hannah en Nina, maar ook over de leraren. Ja echt, de leraren. Want deze school, waar je 4 uur moet nablijven als je 3 keer te laat komt, en waar je geen muziek kan kiezen in je vakkenpakket; alleen deze school heeft Neko-sensei. En alleen deze school heeft Aikurushii-sama. Alleen deze school heeft een Surfdude, een Pierelier, een Fluitketel. (IK WEET DAT DAT GEEN LERAAR IS SHATTAP. Het is personeel wat op school werkt. Dat telt ook.) En daarom, beste kindertjes, daarom was deze droom een nachtmerrie.

Wellicht speelde ook mee dat de reden dat de school moest sluiten aan de creepy kant was. Er was namelijk op onze school een epidemie uitgebroken van een mysterieuze ziekte die de patienten zwart maakte. Letterlijk. Niet neger-zwart, maar gewoon zwart. pikzwart. Hun huid was zwart. Pretty creepy huh? Maar dat was het dan ook. Je had verder nergens ziek van, ging niet dood, werd niet geweldadig of kwaadaardig, niks. Het enige probleem was dat het zeer besmettelijk was, en dat de meeste mensen het niet leuk vonden om zwart te zijn. En daarom had de regering besloten dat onze school gesloten moest worden. Om verder verspreiding van het virus te voorkomen. Sterker nog, alle patienten tot nu toe moesten uit de weg geruimd worden. (Talk about discrimitie. >.>) Die werden allemaal afgevoerd naar een grote verbrandingsoven. En dit is waar het eng werd. xD Gelukkig was er niemand die ik kende geinfecteerd met het virus, en was mijn grootste zorg (geloof het of niet) dat ik mijn geliefde docenten nooit meer terug zou zien. (Anyone else who thinks my obsession with teachers is getting a little scary?) Gelukkig hielden de leraren de plicht om, als ze vermoeden dat één van de leerlingen van plan was op een avond in het weekend iets teveel alcoholische drank tot zich te nemen, een oogje in het zeil te houden, en die leerling tegen te houden. (Ook één of andere vage regel vand e overheid.) Dit zette menig leerling (waaronder Mao en bijna ik. Ja, ik, met mijn enorme afkeer van alcohol. Ik zeg dan ook niet voor niks bijna.) ertoe aan om zich eens even flink te bezatten. Om de aandacht van de leraren te trekken. Yup, something's definitely off about that. xD

Waarom ik deze, en nog meer soortgelijke dromen op één nacht kreeg? Geen idee, waarschijnlijk omdat ik nog steeds erg met die overplaatsing in mijn hoofd zit. Maar met name na die eerste droom heb ik er nu een nog beter gevoel over dan ik al had. Ik ben zeker niet iemand die geloof in "Dromen zijn bedrog". Mijn dromen hebben tot nu toe altijd iets betekent. Iets over mezelf, en wat er in me om gaat. Soms hebben mijn dromen me geholpen mezelf en mijn situatie te begrijpen, en soms hebben ze me geïnspireerd. Soms maken ze totaal geen sense, maar bedrog zijn ze zeker niet. En de droom waarin ik wanhopig op zoek was naar mijn voormalige en hopelijk/waarschijnlijk toekomstige mentrix, en haar uiteindelijk na de nodige inspanning ook vond, kan wat mij betreft alleen maar een goed teken zijn!

I'm History

Or at least I will be, if I don't manage to get rid of that guy anytime soon. I'm telling you here, I WON'T survive another year of Steenbergen. I just won't. He's part of the reason I had to repeat last year. And back then he was still only my history teacher. NOW HE IS MY FREAKING HOMEROOM TEACHER! I'm going crazy here. If I can't be transferred to Mao's class, not only will I fail my history exam, I WILL DIE A SLOW AND PAINFUL DEATH.

Je zal wel denken dat ik overdrijf, maar even ter illustratie: Zijn mentorpraatje begon als volgt:
"Ik mag dan jullie mentor zijn, ik ben niet je loopjongen. Denk maar niet dat ik je een aai over je bol zal geven als je bij mij komt met je problemen; je kan hooguit een schop onder je kont krijgen!"

Neko-sensei's mentorpraatje begon zo:
"Nou, ik zal jullie vast waarschuwen. Als jullie aan het eind van dit jaar allemaal weggaan zal ik het waarschijnlijk niet droog houden. Ik ben echt een dweil in die periode. *liefdevolle blik naar de klas*"

ZOEK DE VERSCHILLEN.

Nu is Neko-sensei ook de beste mentrix die ik kan hebben en één van de liefste en meest attente (en sentimentele. xD) leraren die er op deze school rondlopen, maar als je dan mentor bent kun je toch wel IETS bemoedigends bedenken als introductie dan dat gezeik van Steenbergen?

En dat is dan alleen nog maar het mentorgedeelte. Net had ik mijn eerste geschiedenisles van hem na een jaar lang Aikurushii-sama en HIJ HEEFT DE HALVE LES STAAN OPSCHEPPEN OVER ZIJN VEEL TE HOGE SALARIS! Die kerel verdiend netto 5.000 euro in de maand, terwijl hij alleen maar baasje loopt te spelen en af en toe voor de klas bullshit staat uit te kramen. HIJ KAN VERDOMME NIET EENS FATSOENLIJK LESGEVEN! En weetje waarom? Niet omdat hij zo goed werk levert, nee echt niet. Ook niet omdat hij zoveel uren maakt. MAAR OMDAT HIJ ZO OUD IS! En dat zou geen discriminatie zijn? Gister hoorde ik dat onze school geen geld meer heeft om mensen met een vast contract in dienst te nemen. Dat betekent dat iedereen die in de laatste 3 jaar is aangenomen en nu nog aangenomen word er na drie jaarcontracten uitvliegt! Dit heeft betrekking tot docenten als Surfdude, iemand die zijn best doet zijn lessen zo leuk mogelijk te maken voor de leerlingen, betrokken is, een luisterend oor aan wil bieden en gewoon al met al een sympathiek persoon is! En zo lopen er nog wel meer juweeltjes rond, in vergelijking tot die ellendige Steenbergen. Weet je wat ik me dan afvraag? HOE TWISTED IS DAT FREAKING SCHOOLBESTUUR OM AL 20 JAAR LANG IEDERE MAAND 5.000 EURO TE VERSPILLEN AAN EEN FOSSIEL DAT GEEN FLIKKER UITVOERT TERWIJL ZE ONDERTUSSEN GOEDKOPERE, BETERE, ENTHOUSIASTEREN EN VOORAL SYMPATHIEKERE DOCENTEN DE ZAK GEVEN OMDAT ZE GEEN VAST CONTRACT KUNNEN BETALEN?!?!

Ligt het aan mij of is dat twisted logica. Dat is net alsof ik een pak melk koop, en er twee keer zoveel voor betaald omdat het over datum is. O.o
Ik zal de motieven van ons schoolbestuur nooit begrijpen. Nooit. Wat heeft Steenbergen, dat Surfdude niet heeft? Wat doet die kerel uberhaupt voor goeds?

Moraal van het verhaal: Als ik niet wordt overgeplaatst is mijn leven voorbij.

Niemand plaatst ONS in verschillende klassen...

...zonder daar héél véél spijt van te krijgen.

"Maar Mevrouw Wegkaaaaamp? U weet toch dat ik niet kan presteren zonder Johanna?" -Mao

"Maar Mevrouw Kaaaaats? U weet toch dat ik onhandelbaar ben zonder Susanne om me in toom te houden? -Yami

En als ik dat nog niet ben, dan wordt ik het wel. We gaan alles in de strijd gooien; puppy eyes, hartverscheurende scenes, samengeperste borsten en huiveringwekkende dreigementen. Hoewel ik hoop dat we aan de eerste twee genoeg zullen hebben. xD

Accepteer het nou maar, mensen van de Groene Driehoek, Susanne en Johanna komen bij elkaar in de klas. Of jullie het nou leuk vinden of niet. Dus denk erover na. Denk aan jullie vrouwen en kinderen. Denk aan dat pleziertje met die andere vrouw. Denk aan die diamanten ketting die ik je heb zien jatten. Denk aan die drugs waarvan ik weet dat je die gebruikt. En denk vooral hieraan: Ik weet waar je huis woont. Weet ik dat niet? Dan kom ik er wel achter. Zorg nou maar gewoon dat Susanne en ik bij elkaar in de klas komen, dan raakt er niemand gewond.

Made by Mao <3

End Of Schoolyear Awards 2010

Moet dat? Ja dan moet. Omdat het nu vakantie is. En omdat afgelopen schooljaar gewoon gaar en epic was, ik bedoel, op geschiedenis na ben ik Cum Laude over. O.o

Het belangrijste is natuurlijk:

Teacher Of The Schoolyear!

(Niet te verwarren met Teacher Of The Year in de nieuwjaarsblogs.)

Deze was dit jaar erg moeilijk. Bijna was er een gedeelde 1e plaats geweest, maar uiteindelijk heeft de één de ander toch net weten te passeren, maar dat geeft niet, aangezien de ander al de Teacher Of The Year award heeft gewonnen.

1. Susanne Wegkamp! (aka Aikurushii-sama.)

MAG IK EEN DAVEREND APPLAUS?! Dankuuu dankuu.

2. Simone Kats! (aka Neko-sensei)

Deze twee zijn vooral in combinatie erg epic, maar er kan er maar 1 de beste zijn.

3. Jan-Willem Lentelink! (aka Jan-Willempie)

Gewoon omdat hij cool is, en bij vlagen ook best ehm... Ja... Cool.

Subject Of The Year!

Aangezien deze categorie er bij de nieuwjaarsblogs niet is is het nu gewoon 'Of The Year'. (Geef toe, Of The Schoolyear klinkt crappy)

1. Drama!

Docent: Marc & Herry (Yaoi onder de les? Wie wil dat nou niet!)

Omdat, ondanks dat ik me een beetje lonely voelde in het cluster enzo, de opvoering van het stuk echt een geweldige ervaring was, ookal had ik een insignificante rol. Ik weet niet. Het was gewoon cool.

2. Geschiedenis!

Docent: Aikurushii-sama. Nuff said.

3. Maatschappijwetenschappen!

Docent: Lentelink

Ik weet niet, omdat het me ineens veel beter afging dan vorig jaar, en ik het ook echt interessant vond enzo...

Kutvak Of The Year!

Biologie!

Oké, het is niet erger dan Frans ofzo, of dan Gym (niet dat ik daar heenging, maar toch), maar gewoon. Vorig jaar vond ik het zo leuk! Dusn het was heel erg teleurstellend dat het nu zo saai was. Bah. Sterf, havo. Sterf een pijnlijke dood.

Classmate Of The Year!

Susanne Buist! (aka Mao/Spii)

Niet heel onverwachts toch? Omdat onze vriendschap na de meest recente renewal wat mij betreft steeds leuker en positiever is geworden. I WOVE YOU MAO-CHII!

Not-exactly-a-teacher-but-still-working-at-our-school-for-some-reason-Person Of The Year!

Martijn Geven! (aka Fluitketel)

Als de link van mijn blog uitlekt op school krijgen we HELE gevaarlijke situaties. Maargoed. Omdat hij cool is, een droogkloot, en ubermuzikaal. En muzikale dudes zijn, zoals we allemaal weten, muzikaal! Hij speelt gitaar, ziet er cool uit en draagt Allstars. Nuff said right?

Wrong-first-impression-Person Of The Year!

Gedeelde eerste plaats:

Linda Mansier! (aka Barbie >////<)

Omdat ik eerst dacht dat ze... Nouja Barbie was. Bleek ze stiekem best oké te zijn.

Esmeralda Ten Heuvel! (aka...Ehm...Niks eigenlijk)

Omdat ik eerst dacht dat ze mega-arrogant was. x'D Bleek ze eigenlijk heel cool te zijn! ^^

Homework-ish Project Of The Year!

Presentatie over de Victorian Era by Mao & Yami.

Vak: Engels.

Omdat het gewoon epic was. (Dat woord staat TE VAAK in deze post. O.o Achja, altijd beter dan ownisch. x'D) Ik bedoel we hadden thee en koekjes!

4-Havo Honour Student Of The Year!

Definitely me! Heb je mijn rapport gezien?! =D It'll hurt your eyes! 8D

Binnenschoolse Hangplek Of The Year!

Plaatsen binnen school waar we het liefst onze overload aan tussenuren doorbrachten.

1. Mediatheek!

Is er een betere plaats om in tussenuren stiekem anime te kijken, manga te lezen forums vol te spammen, te youtuben en al dat soort illegale activiteiten te beoefenen dan in het rijk van Kikkert & Kloostermans?

2. Achter het gordijn in de aula!

Hele geschikte, rustige plek, totdat je er 'betrapt wordt op het hebben van lesbische se- Wait, WHAT?! O.o

3. De Goede Oude McDonalds-bankjes In De Aula!

Just because.

En Last But Not Least:

Yaoi-pairing Of The Year:

Matthijs x Frank. No doubt.

Yuri-pairing Of The Year:

Als deze link uitlekt op school heb ik een probleem.

Neko x Aikurushii

of zou het Aikurushii x Neko zijn?

Ja, dat denk ik eerder. Neko is meer een uke-type. Denk ik.

Dus.

Aikurushii x Neko!

Dat was alweer deze editie van EOSA 2010! (OMG ZELF DE AFKORTING IS COOL! 8D AREN'T I A GENIUS?) Bedankt voor het kijken, en tot volgend jaar!

Sloganize your teachers!

WANT dat heb ik al zo lang niet meer gedaan! 8D

Komtiedan, per vak! 8D

Kunst:

~Can you feel it? Mevrouw Luijpen.~

~The president buys Mevrouw Luijpen.~

O.o Bad president. Bad bad president.

~Mevrouw Luijpen after a long day.~

Gym:

~It's time to think about Van Setten.~

Yes, about how to get rid of him...

~Van Setten - there's no better way.~

...to scare your sister.

~Van Setten online.~

Dat kán niet goed zijn.

Nederlands:

~I quit smoking with Herry.~

~Herry. See more. Do more.~

~Make yourself at home with Herry.~

Geschiedenis:

~Wegkamp on the outside, tasty on the inside.~

x'DD Hell yeah!

~Wegkamp. To hell with the rest~

~Wegkamp - Once you have it, you love it.~

Dat klopt ook nog! 8D Voordat ik haar als leraar had mocht ik 'r niet.

Frans:

~Nothing to worry about with Matheron.~

~The Matheron effect.~

~Endless possibilities with Matheron~

Ehm... juist.

Engels:

~Kats. It's a kind of magic.~

~Where the hell is Mevrouw Kats?~

Dat vraag ik me nou ook vaak af. >.>

~Kats. The real thing.~

Maatschappijwetenschappen:

~I wish I had a Lentelink.~

~I'd sleep with Lentelink.~

Would not. O.o

~Hmmm.... Lentelink.~

Biologie:

~Wiegers - Go for it!~

~Wiegers, the freshmaker.~

~Wiegers - spice up your life.~

Guh?! Yeah sure...

Drama:

~Step into the light, with Marc & Harry.~

~Marc & Herry - be prepared.~

~Enjoy your Marc & Herry!~

Others:

~With a name like Aikurushii-sama, it has to be good.~

And it is! 8D

~Neko-sensei is better than chocolate.~

Not so sure about that one though.

~Meneer van Holland strikes back.~

En hard.

~Kloosterman - enjoy the difference.~

...Gewoon nee.

~Keep going well. Keep going Kikkert.~

And keep watching anime while she's watching you! x'D

~Kikkert & Kloosterman - today and tomorrow.~

O.o

~I lost weight with Meneer de Jong.~

ROFL. x'D

~Let's talk about Rouwhorst.~

Better not.

~Koopman, the secret of women.~

O.o

En last, but not least, al heb ik dan geen Duits meer enzo, zijn rol op school is veel meer dan een Duitsleraar. ;)

~Once Beckers, always Beckers.~

~Beckers? Yes please.~

Oh, dan moeten er natuurlijk ook een paar Duitse:

~Beckers liebt Dich.~

~Beckers bietet Mehr.~

Ja, gelukskunde bijvoorbeeld.

Happy Nehew Year...

Ja, ik weet het. Ik ben laat met mijn nieuwjaarsblog, maar kom op, ik ben pas sinds zaterdag thuis, en ik had mijn laptop niet. (Nu maak ik misbruik van de schoolcomputer.) En hé, het nieuwe jaar begint pas ècht, als de kerstvakantie is afgelopen en we allemaal weer met brakke hoofden verveeld in de schoolbanken uit het raam zitten te staren! 8D (Don't ask me where I got that bullshit.) Anyways. Laat ik beginnen met vertellen hoe mijn kerstvakantie was. Eerst gingen we naar R & M. Kurii-kun was er ook, wat het moeilijk maakte Hannah-chan te benaderen, for several reasons, dus bracht ik de dagen door, rare humor hebbend met Nina. En Hare Hare Yukai ofcourse. Yup, call me hobbyloos, ik ken het dansje uit mijn hoofd. De laatste dag gingen we shoppen in Leiden. I has a new manga! 8D (Kurii-taal xD) Het heet Pretty Face, en het is leuk. Daarna kerst vieren bij mijn ouders. Daarover valt maar één ding te zeggen: Herman, Rest in Peace. U_U (Bleke Herman, de kerstkalkoen.)
Dan over naar Ottoland, waar ik de volgende paar dagen doorbracht met A Christmas Carol, appelflappen, een middagje Dordrecht en heeeel veeeeeel potjes pesten. (Met kaarten ja.) Toen op oudejaarsdag stapte ik weer in de trein naar Amersfoort om Oud&Nieuw door te brengen met Stephen. Which was kinda awesome op een zeker persoon met een ex-complex na. Ik noem geen namen. Dan nu, over op waar deze blog nu eigenlijk om draait. HET NIEUWE JAAR! En dan vooral ook om het oude jaar, want ik houd nu eenmaal meer van het verleden dan van de toekomst. (Mijn verleden dan, de geschiedenis van de Romeinen boeit me dan weer geen hol.)

2009 was een bewogen jaar. Eer jaar vol heftige gevoelens en moeilijke keuzes. Oh bah, wat klinkt dat speech-op-podium-met-microfoon-in-pak-met-stropdas-achtig. Ah well, who cares. 2009 was voor mij een jaar waarin de volgende thema's centraal stonden: Familie, Vriendschap, Muziek, Angst, maar ook Kracht en Warmte. Laat ik het jaar, net als vorig jaar overigens, gaan samenvatten in een zooi loze lijstjes, omdat ik nu eenmaal van lijstjes houd.

Want naast al die onzin hierboven was 2009 ook het jaar waarin ik:
- 16 werd
- Mijn eerste echte baantje kreeg, en verloor.
- Ontdekte wat het hebben van een relatie nou echt inhield.
- Sterker dan ooit het gevoel ervaarde ergens bij te horen.
- Van 4 VWO afzakte naar 4 Havo.
- Weer vlees ging eten.
- Mijn stem ontdekte.
- Twee mensen aan elkaar voorstelde en met succes aan elkaar koppelde! =D
- Wegliep van huis.
- Introk bij Hannah, Nina, Ilse, Markus en Lotje.
- Nina, Ilse, Markus en Lotje ontmoette.
- Rutger ontmoette.
- Harry en Kurii-kun ontmoette.
- Mijn persoonlijk record treinreizen verbrak. (Aantal treinkaartjes geconsumeerd in 2009: 45.)

Hoogtepunt: Opgenomen worden in de familie Brouke
Dieptepunt: Weglopen van huis en alle gevolgen en emoties die dat met zich meebracht.

Ups:
- Vrijdag 13 maart: Ox-Jam. Tosuta wordt verliefd op Sarah
- Zaterdag 25 april: Stephen geeft een feestje met verstrekkende gevolgen
- Dinsdag 28 april: Tosuta krijgt een vriendje
- Zaterdag 23 mei: Sarah draagt Melancholy op aan Tosuta en verandert Computers in November en weer terug. Tosuta is moved to tears.
- Zaterdag 30 mei: Tosuta viert haar Sweet Sixteen. Hannah-chan en Kurii-kun ontmoeten elkaar...
- Vrijdag 19 juni: Tosuta reist samen met Stephen af naar Tilburg voor de GPvNL
- Zaterdag 5 december: Tosuta viert Sinterklaas met fam. Brouke en voelt zich voor het eerst volwaardig deel van het gezin.

Downs:
- Dinsdag 13 januari: Tosuta krijgt een paniekaanval in de aula.
- Woensdag 4 maart: Peet besluit de vriendschap met Tosuta te verbreken.
- Eind juni: Tosuta stort in en besluit VWO op te geven.
- Maandag 24 augustus: Tosuta heeft een major fight met haar moeder en vlucht naar Huize Brouke.
- Dinsdag 25 augustus - Maandag 14 september: Tosuta pendelt heen en weer tussen haar eigen huis en dat van fam. Brouke. Iedere keer wordt teruggaan naar haar moeder een zwaardere opgave. Een periode vol angst, onzekerheid en gesprekken op school
- Dinsdag 15 september: Kats en Pierelier doen een zorgmelding bij jeugdzorg. Tosuta loopt weg en trekt in bij de familie Brouke.
- Woensdag 16 december: Tosuta heeft een gesprek bij Jeugdzorg. Haar moeder komt niet opdagen.
- Maandag 2 november: Spii-sama verbreekt de vriendschap.
- Zaterdag 28 november: Tosuta heeft een stille maar major breakdown.

Meest speciale personen in 2009:
(Op alfabetische volgorde, en dus NIET op volgorde van wie er het belangrijkst is/was)
- Hannah
- Harry
- Ilse
- Jorine
- Kats
- Kurii-kun
- Lotje
- Mama
- Markus
- Nina
- Rutger
- Sandra
- Stephen
- Susanne

Teacher Of The Year Awards 2009
Goud: Simone Kats (aka Kats of Catwoman)
Zilver: Jan-Willem Lentelink (aka Jan-Willempie)
Brons: Robert Peletier (aka Pierelier)
Troostprijs 1: Thijs de Groot (aka Kapstok)
Troostprijs 2: Susanne Wegkamp (aka... eh... Wegkamp?)

En dan nu, alweer de 2e editie van de Best Hug Award:
1. De eerste group-hug met de familie Brouke. Het ging ongeveer zo: Tosuta moest terug naar haar moeder, en knuffelde Ilse, trok vervolgens Markus erbij. Hannah kam erbij. Nina zat op de bank te lezen ofzo, en had nog niks door, maar ineens ze ze: "Hé, en ik dan?" ofzoiets, en kwam ze er ook bij. Lotje was geloof ik al naar bed.
2. De knuffel van Jan in Caf'e Flitz, waarbij hij bier over me heen gooide en bijna mijn ribben brak.
3. De eerste knuffel van Ilse, toen ze me naar huis bracht na de ruzie met mijn moeder, die extra raar was, omdat ze toen nog gewoon "De Moeder van Hannah" was.
4. De knuffel van Markus, na het Wesp-die-Lotje-bijna-vermoord-incident.
5. De knuffel van mijn moeder na het tweede Jeugdzorg-gesprek. We were both crying.

6. De knuffel van Lotje toen ik in gesprek was met Ilse;
T: *huilt*

L: Ben je een beetje verdrietig?

T: *lacht* Ja...

L: Heb je je au gedaan?

T: Eh... Zoiets.

L: *Knuffelt Tosuta* Wil je een pleister?

7. De eerste knuffel die ik van Nina kreeg, heel plotseling onder het eten.
8. De knuffel van Tim die daaraan voorafging, die ook niet ver van gevaarlijk was.
9. De zweterige knuffels van Arend en Ysja in Starsound.
10. Grouphug Cupcake-party

Muziek die ik dit jaar veel heb geluisterd;

- Sarah

- Klopje Popje

- Placebo

- Muse

- Emilie Autumn

En natuurlijk, omdat ik dit jaar otaku ben geworden zou het niets zijn zonder de volgende 2 categorieën. =)

Anime van het jaar: Clannad

Manga van het jaar: Gakuen Alice

Little things worth remembering;

(Kleine dingetjes die vaker voorkwamen, waar ik van genoten heb. =)

• De avonden avonden met Hannah (en soms nog iemand, bijv; Spii-sama of Kurii-kun) dat we langs het water liepen en er rozen in gooiden voor de mensen waar we om gaven, en de avonden dat we gewoo zaten te praten, en steentjes in het water gooiden.
• De kleine gesprekjes met Ilse, wanneer ik op mijn kamer zit en zij de was op hangt.
• Lotjes vele schattigheden.
• Tandenpoetslol met Nina, vooral de keren dat we over de badkamervloer rolden van het lachen.
• De Partygang-bijeenkomsten en -groepsgesprekken op msn en Skype.
• Alle Sarah- en Klopje Popje-gigs, die ik met o.a. Stephen, Rutger en Kurii-kun heb afgestruind.
• De tweewekelijkse film- en pizza-avonden op vrijdagavond.
• De avonden dat ik tot veel te laat zat/lag te praten met Hannah en/of Nina. (En maar stiekem doen als we de trap hoorde kraken x'D)
• De veel te lange, nergens over gaande telefoongesprekken met Jorine.
• De pauzes met Hannah op school, met gezwijmel bij het zien van bepaalde fluitketels, zingen in de aula, betrapt worden achter het gordijn, en andere zaken die onze reputaties ernstig beschadigd hebben. :')

Koosnaampje van het jaar: Poedie Pixie Frou Frou. Herkomst: Poedie: Alita. Pixie Frou Frou: Éen of andere celeb die besloot zijn dochter het aan te doen haar zo te noemen. (Als officiële naam ja.) Combinatie: Jorine en Johanna in één van bovenstaande telefoongesprekken. Gebruik: Johanna, Hannah en Jorine.

Daijoubu...

I'm okay. It's okay. Het komt allemaal wel weer goed. Toch? Ik bedoel, dat is wat iedereen me verteld. Maar het zal niet leuk worden. Het zal sowieso niet leuk worden. I know that. Misschien beginnen mijn hersenen zich aan te passen aan de zaaddodende Havo-lessen, want ik begrijp 9 van de tien keer niet meer wat ze zeggen. Van Kats en Peletier dan. En M. I is nog wel redelijk te volgen. Maargoed. Ik ben niet gelijk achterlijk. Ik kan echt nog wel mijn eigen kleren wassen, en mijn eigen drinken pakken, en mijn eigen broodjes smeren (Zij doen er zooo veel boter op! >.<). En ze laten me pillen slikken! Handen vol met pillen! (Ijzer en vitamines, no worries.) Maargoed. Dat vind ik wel allemaal heel lief hoor. Maar maar maar. Ik voel me zo schuldig! Ik ben volledig opgenomen in de familie, lijkt het wel. "Hier ben je heel normaal." Een vader, een moeder, drie geweldige zusjes (Lief, grappig, schattig), zelfs een opa en een oma! En ze vinden me allemaal oké, lijkt het wel. Echt, waaar heb ik dit aan verdiend? Wat heb ik voor goeds gedaan dat dit me gegund heb? En het is nu echt niet allemaal rooskleurig. Ik ben nog steeds bang. Ik ben doodsbenauwd. En slap. Ik ben de hele tijd duizelig. Bloedarmoede, stress, vul maar in. Maar ik ben ten minste níet alleen. En als ik mezelf er niet doorheen kan slepen., dan doen zij het wel. Of ten minste... Daar moet ik op vertrouwen. Daijoobu-ka.

Just when I thought I'd reach the bottom...

Ik geloof het niet. Ik geloof de theorie van Meneer Post niet, dat je zel kiest waar je geboren wordt. Als dat zo was, waarom ben ik dan geboren waar ik geboren ben? Is het dan mijn eigen schuld? Heb ik er dan zelf voor gekozen? Als dat zo was, dan was ik hier wel geboren. Denk ik. Of ergens anders. Aan de andere kant, toen ik geboren werd kon ik natuurlijk ook niet weten dat het zo zou lopen. Misschien vond ik mijn ouders toen wel cool. Misschien leken het me wel hele leuke mensen ofzo. Wie zal het zeggen?

Oké. Voor een deel heb ik mijn huidige situatie aan mezelf te danken. Zoals Mevrouw Kats al zei; "Jij hebt de regie." Niet dat het zo voelt... Maargoed. Ik heb er zelf voor gekozen om alles te vertellen. Het is niet alsof ze het uit me hebben getrokken, het is niet alsof ze me gemarteld hebben, integendeel. Ik heb het verteld. Ik heb aan een wildvreemde verteld wat ik mezelf amper realiseerde. Ofnouja, een wildvreemde... Nu is het allesbehalve een wildvreemde. Nu is het iemand die ineens heel belangrijk voor me is. Hoe bizar het ook is. Ik hecht me echt te snel aan mensen. Want dit is niet mijn familie, en dat zal het ook nooit worden. Toch?

Wie zijn leven doorbrengt in angst voor een bui, geniet nooit van de zon.

Dat staat er op de pagina uit de scheurkalender die ze zojuist in mijn handen drukte. Zit wat in. Maar ja. "Niet bang zijn." is makkelijk gezegd. Maar niet bang zijn is iets heel anders. Maar dat weet ze wel, denk ik. Ze zegt het ook niet. Ik kan het niet helpen. Ookal is het niet mijn familie, ookal he ik het gevoel dat ik iets gestolen heb, ookal begrijp ik niet wat er gebeurt, deze warmte is verslavend. Ik voel me hier meer op mijn gemak dan bij mijn eigen familie. De woorden "Hier ben je heel normaal." blijven zich in mijn hoofd herhalen. Net als de woorden "Je bent niet alleen."

Ben ik zo easily impressed, of ís het zo indrukwekkend? In feite ben ik niet de enige, Mevrouw Kats is ook onder de indruk. While on the subject, ik ben nog nooit zo blij geweest met mijn mentor. Het is bizar en griezelig, maar tot nu toe praat ik dit jaar meer met leraren dan met leerlingen. =S Uit mijn klas ten minste, want met Spii-sama en Hannah-chan praat ik natuurlijk wel. En ook wel met Pepita en Eline. In mindere mate. Op zich niet zo heel raar, als je bedenkt dat ik anders zou moeten deelnemen aan gesprekken over gespleten haarpunten en het epileren van je wenkbrauwen. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ik types als Barbie zou moeten benaderen... *huivert*

Achja, goed om te weten dat ik blijkbaar toch nog niet zo héél dom ben. Ik heb nog niet anders gehoord dan dat ik niet op havo thuishoor... (Niet dat havisten dom zijn, althans, niet allemaal... (A)) Maar momenteel ben ik blij dat even niet al te veel schoolstress heb. En hé, iedere les afwezig voor je uit zitten staren is zo slecht nog niet, I guess. Ik heb nog geen één leraar horen zeggen dat ik mijn klep moet houden, now that's a personal record, I think! ;)

Sloganizer

Met dank aan Susanne, heb ik iets geniaals ondekt. Sloganizer. Het is ontzettend kansloos, maar wel heel grappig! xD Je typt een woord in, en Sloganizer maakt er een slogan van! Zo heb ik dus wat namen ingevoerd, en er kwamen de meest bizarre dingen uit:

Jorine : *Think. Feel. Cupcake.*
Susanne : *Kujira - Yabba Dabba Doo!*
Jelle : *Nightwriter, it's better than chocolate.*
Marc : *Marc's like heaven!* (O.o)
Kapstok : *Stay cool with Kapstok.*
Stephen : *Lestorte? Yes Please!*
Marjolein : *The secret of Yumi*
Gea : *Are you ready for Yukiko?*
Pepita : *K'narie, what more could you want?*
Eline *Eline never sleeps.*
Anne: *Anneriffic!*

Over Anne gesproken, wat zou ie zeggen over Escalation?

*There is no life without Escalation.*

Nou, das leuk om te horen toch? ^^
Afijn, laten we overgaan op leraren.

Kuiper: *You can't stop Kuiper.*
Matheron: *Matheron? You bet.*
Lentelink: *Lentelink - Just do it!*
Peletier: *Peletier, there's no beteer way.* O_o
Chris: *Chris - be prepared!*
Lummen: *Make the world a better place with Lummen*
Hummeltje: *Hummeltje, the real thing.*
Kostwinner: *Kostwinner's got it all.*
Kats: *Catwoman on the outside, tasty on the inside.*
Luijpen: *Luijpen, your specialist.*
Lampe: *The Lampe way of life.*
Nijland: *With a name like Nijland, it had to be good!*
Steenbergen: *Let's talk about Steenbergen.*

En, hij is niet echt een leraar, maar van mij mag ie er wel bij: Meneer van Holland
*Van Holland, to hell with the rest.*

Nouja, ik denk dat ik maar eens ga... Douchen en dan slapen. Morgen naar Ottoland! \(^o^)/
*You wouldn't want to miss Ottoland!*
Dag lieve lezertjes, en vergeet niet: *There's a bit of Appeltaart in all of us.*

My name is Holland. Vàn Holland.

Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
Goedkope huurmoordenaars gespecialiseerd op wiskundeleraren mogen zich hier melden.
Na de vakantie heb ik gezellig een gesprekje met mijn àllerbeste vriend *kuchkuchkuch* : Meneer Kuiper! *Bliksem + Horrormuziek*

Zucht. Het is dat Mevrouw Kats (Miaaauw! Oké flauw. xD) me bijstaat in de strijd. Ofnouja, bijstaat... Het blíjft natuurlijk een lerares... Zolang ze me niet met die engerd alleen laat vind ik het goed. Als ze naar de wc gaat, volg ik haar! >< (Nee, niet ín de wc, alleen het lokaal uit. -_-') Er komt waarschijnlijk uit dat ik hoe dan ook screwed ben. Diepe zucht. Oké, ander onderwerp. Het is bijna... ...Vaaaaalentijnnsdaagggg! ^^

Morgen zullen ze wel weer rozen op school gaan uitdelen. Ik heb nog nooooit een roos gehad, of een zuurstok, maar wel 2 rozen en 1 zuurstok verstuurd, lief van mij hè? Één naar een leraar (uitleg volgt nog) en één naar Eliza. Naar Elíza. Bijna een jaar geleden. Vaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag idee, maargoed. Ze werd toen een beetje getreiterd op school, en we wilden haar laten zien dat wíj haar nog wel lief vonden!

Die andere was dus naar bijn brugklas-mentor/-gymleraar, en néé, ik ben/was níet verliefd op hem. Ik geloof dat het begon doordat we hem met Maik de Boer vergeleken (hij is ook kaal), en daarom vonden dat hij roze moest dragen. (Ja, ik weet het, maar kom op, we waren tweedeklassertjes...) Toen kwamen we dus op het briljante idee om hem een roos te sturen met op het kaartje de tekst "We Love Roze!" Jammer genoeg zaten we toen bij Lisanne in de klas, die het hele verhaal, behalve ons motief, de tekst, en het feit dat ik het sámen met Lisa deed, had meegekregen. Wat dus inhield dat even later de halve school op de hoogte was.

Nu ik eindelijk van mijn verliefd-op-Rick-reputatie af ben, staat me weer iets anders te wachten, maar ook dat is een misverstand. Het begon allemaal in een tussenuur dat ik met Pepita en Eline doorbracht in de mediatheek. Ik had geen zin in huiswerk, en besloot daarom een gedichtje te schrijven over onze mediatheekbewaker/spijbeldetective Meneer Holland. VÀN Holland. Dat gedichtje ging ongeveer zo:

Onze Meneer Van Holland
Heeft altijd allles in de hand.
Hij bewaakt de mediatheek
En als je niet stil bent, dan krijg je een preek.

Onze Meneer Van Holland
Heeft met iedereen een band,
Vooral met de studiebollen
Want hij laat niet met zich sollen.

Onze Meneer Van Holland
Voelt alle spijbelaars aan de tand.
Dat zal hen dan bezuren
Want ze krijgen nablijfuren.

En als hij dan de klas in komt,
Dan klinkt het al in koor:
"Hallo Meneer Van Holland!"
Maar dan geeft hij geen gehoor.

Want ookal wordt hij zo vereerd,
Men doet niet wat van hem niet mag.
Hij is en blijft geconcentreerd,
Ieder zwicht voor zijn gezag.

Dus heb je je misdragen?
Pas dan maar op voor deze vent
En bedenk ook even goed
dat hij alle roosters kent.

Als je hem beledigt
Komt dat je duur te staan.
Gaat nu allen aan de kant,
Meneer Van Holland komt eraan!

Luuk, die bij de schoolkrant zit, las het gedicht, en van het één kwam het ander. Vandaag kwam de schoolkrant uit. Het válentijnsnummer nota bene, en ja hoor. Ik zag het al meteen op de cover: Ode aan... Meneer van Holland. Mijn naam stond er niet bij, maar met Anne in de klas hoeft dat ook niet. Na ongeveer tien seconden waren onder andere Mark en Paul op de hoogte van de auteur van het gedicht, en dat zijn niet de grootste zwijgers.

Gelukkig is het bijna vakantie. Tegen de tijd dat ik weer op school kom, is het misschien al weer overgewaaid, of nog verder verspreid. Ach... Iedereen begrijpt ook wel dat het gedichtje een sarcastische ondertoon heeft.

Toch? Tóch?! TÓCH?!?!

Psychisch Niet In Orde

Het is officieel: Ik spoor niet. Ik loop niet voor niks bij de vertrouwenspersoon. Hij wil niet voor niks vage testjes met me doen om te kijken hoe 'verdrietig' ben. Ik ben gek, of zoals hij het zou zeggen: psychisch niet in orde. Het schijnt dat als je maar genoeg hoort dat je gek bent, je het vanzelf wordt. Dat verklaart een hoop in mijn geval.
Oké, hij heeft niet letterlijk gezegd dat ik 'psychisch niet in orde' ben. Maar hij had het wel over testjes om te testen hoe 'verdrietig' ik ben. Wat moet ik daar van denken? Volgens Marc waarschijnlijk een vragenlijst.

1. Ben je verdrietig? Ja/Nee
2. Ben je depressief? Ja/Nee/Weetikveel?!
3. Ben je suïcidaal? Ja/Nee/Dit slaat nergens op.
4. Ben je psychisch wel in orde? Ja/Nee, natuurlijk niet, anders zou ik deze stomme vragenlijst toch niet in hoeven vullen?!

Conclusie : Je bent verdrietig. Of nee, je bent héél verdrietig. En je bent psychisch niet in orde.
Wat gaan we eraan doen? Vijf jaar dwangverpleging in een psychiatrische inrichting, een gesprek met Mevrouw Kats, oh, en we brengen je ouders op de hoogte.

Daar sta ik dan. Terwijl mannen in witte jassen me in een dwangbuis persen en me achterin een busje douwen. Mijn moeder zwaait me vrolijk uit. Opgeruimd staat netjes.
Daar zit ik dan. In zo'n enge isoleercel.

Ik zie het helemaal voor me. Ik weet best dat ik heel erg overdrijf. Maar wat als ik het onderschat? Wat als er iets mis met me is, wat als ik Psychisch Niet In Orde ben? Dan kan ik mijn ouders er in ieder geval niet meer buiten houden. Wat moet ik in Godsnaam doen als blijkt dat er iets mis me is? GGZ, IPG.... Alles moet via mijn ouders, en dat is gewoon geen optie. Als ik al kan voorkomen dat ze het te weten komen, hoe moet ik dan verder? Iedere dag gewoon vrolijk door de school banjeren met de wetenschap dat ik Psychisch Niet In Orde ben. Tjaa, niks aan te doen. En dan? Wat ben ik dan opgeschoten? Professionele hulp is uitgesloten, dus moet ik maar door blijven leven tot ik het niet meer kan. Totdat het echt te veel wordt. Totdat ik eronder bezwijk.

Wat schiet ik er dan verdomme mee op om te weten wat er mis met me is? Schiet ik überhaupt ergens iets mee op? Ik ben in de eerste instantie alleen maar naar die vent gegaan zodat Marc naar de dokter ging, daarna dacht ik dat het goed was, maar misschien was het een fout. Misschien had ik het niet moeten doen, want het geeft me alleen maar nog iets om me druk over te maken.

Misschien is het ook wel om het als excuus te kunnen gebruiken. Sorry mevrouw Nijland, ik heb geen uiteenzetting geschreven. Ja, ik weet wel dat dat vandaag had gemoeten, maarja, ik ben Psychisch Niet In Orde.
Mevrouw Lampe, ik kan niet meedoen met gym. Nee, ik ben niet alweer ongesteld, ik ben Psychisch Niet In Orde.
Mevrouw Matheron, ik heb niet geleerd voor mijn proefwerk Frans, want ik ben Psychisch Niet In Orde.
Mevrouw Kats, sorry dat ik zoveel praat, maar daar kan ik niks aan doen, want ik ben Psychisch Niet In Orde.

Zou het werken? Ik geloof niet dat ik wil weten of het werkt. Ik ben geloof ik liever gewoon Psychisch In Orde. Volgens Peletier kan ik pas mensen helpen als ik goed voor mezelf zorg, wat ik kennelijk niet doe. Waar maakt U dat uit op? Ik eet en ik slaap (soms). Ik douche en borstel mijn haar. Ik maak me zelfs, zo nu en dan, op! Wat moet ik doen om nóg beter voor mezelf te zorgen? Vifit Optimel drinken? Mijn nageltjes laten manicuren? Meer vitamientjes eten? Mijn huid beter hydrateren of misschien, meedoen aan Nederland Beweegt!
Get away.