The End of Fear is Where we Begin

Then we have a long, long way to go. You know that thing they say about confronting your fears, and then they'll go away and everything will be rainbows and unicorns from that moment on? Yeah, that has a bit of a dark side. I mean I'm not saying it doesn't work. I've certainly gotten better with hospitals and I think the claustrophobia-issues may be decreasing just a tiny little bit. Or possibly I was never really scared of small spaces, but just confinement, which is similar, but not entirely the same. And also kind of a paradox since I am also extremely uncomfortable being in the middle of a room now. FOR WHATEVER REASON. I guess I developed a fondness of walls of some sorts.

However, the ~face your fears and they will disappear~ approach has not helped for my social anxiety whatsoever. In fact I think it may have made it worse. The only thing I'm getting better at is writing formal e-mails, everything else is just going backwards. Like, I thought it would be a great idea to go to a nerdfighter gathering because it would be super nerve-wrecking and yay! Fear! Nope. Even though I really like those people and it was kind of fun I am now dreading the thought of ever going to one of those meetings again. Which really sucks because I really do want to.

But okay, fair enough, meeting a bunch of strangers in an unknown place has never not been scary, right? Even if it has been getting even scarier recently. But now my anxiety has come to a point where I'm dreading the nearing birthday of one of my best friends. Because there may be a party. And I will be expected to attend and it would be really shit to say no. Plus, his parties have always been really great and fun and used to be a highlight for me. But now... Even if there won't be alcohol, I don't think I can do it. I just genuinely don't think I can do it. Just the thought of going to a party of his makes me want to drown myself, whereas a few years ago, these parties where something I used to look forward to.

I went to a party last weekend. And it could hardly be called a party, since there were exactly two people I didn't know in the same room, and they left about an hour after we'd arrived. And the other room was crowded with strangers, but then, we weren't expected to interact with them. (For which; THANK YOU JESUS.) Still I felt uncomfortable the whole time, and the next day we went into town to have lunch. Only the lunchroom we always go to was crowded, and I panicked.

I weakly protested, but I felt like my friends were annoyed, and I can't blame them. It ís annoying and I don't want to be that person. I don't want to be the person who doesn't go to parties because she's too afraid of people. I don't want to be the person that's too scared to have lunch at a crowded lunchroom, or the person who doesn't even look forward to seeing her best friends anymore, just because it means having to leave the house. I don't want to be the person who panicks as soon as someone sits next to her on public transport, and the person who'd rather get lost than ask a stranger for directions.

And if I'm going to be that person, how the fuck am I supposed to approach random strangers in a formal context, and to put them in front of a camera and tell them how to position their body parts? Because that's supposed to be my job in a few years, and it's something I'm supposed to be able to do already and it scares me só much. But I still want to do it. I really want to be good at this. I want to and I need to. So I can't be the person I'm becoming right now.

And I wasn't always that person, either. I used to be extroverted. I used to talk to random strangers on the train. I used to purposefully draw attention to myself at parties. So why? Why now? Because of work experience? Because of the bullying? That happened in middle school and high school, so why does it come back to bite me in the butt now, when the bullying has finally stopped? Why can't I just enjoy that it's over and feel good about myself again. It's like every time I'm doing alright for a while, my brain invents some stupid reason to feel like shit again, and I try to resist it, but it doesn't always work.

The other thing that's been getting worse, which is possibly even more annoying, is my fear of being touched. Which is now, just that. A fear of being touched by anyone I'm not close to. It's no longer just an intense appreciation for personal space, it's a legit fear now. Last night I had three nightmares. The first one was silly, something about me messing up some photo-printing job. The second one was awful. It started out as one of those happy dreams that you don't want to wake up from. The sun was shining and it was summer and everything was warm and well-lit and everyone was smiling. Then one of the few people in the world I trust completely appeared and practically assaulted me. It was completely out of the blue and I didn't even have time to try and stop them.

I woke up crying from this dream but after the best of two hours I fell back asleep for some more bullshit. This time some random lady was determined to run me over with her car. She chased me all across the pavement and I was running and screaming for help, and though the streets were full of people, nobody even lifted a finger. And it wasn't like they didn't see me, they did. They just shrugged and walked along.

When I woke from this one it was four in the morning and I was too scared to go back to sleep, so I read until about five, and then went back to sleep with less than an hour less. Granted, I was exhausted today, but I guess I'm getting used to that as well.

Facing the subject of the second nightmare today was incredibly awkward and I had to convince myself that it didn't actually happen, and that that person would never do such a thing. I was lucky to remember that the person in my dream had a face full of freckles, whereas the actual person, does not. (Other than that their faces were identical, and they were the same person, but somehow, this random fact helped stress the fakeness of the dream.)

It's like my subconscience is a seperate entity, diabolically bent on screwing with my mind. "Oh, you think you trust this person? Here, have a nightmare of them molesting you!"

I started writing this post in the morning, and my day did get better as it went on. I feel okay right now, if a bit melancholic. I guess all I can do is just wait for the GGZ to help me, because I don't think I can stare down this one on my own. Which is how I've felt, recently, more than ever. Alone. Misunderstood, abandoned, worthless, weak and alone. Very much alone.

Miyako's survey~

Name 8 random persons. 4 boys, 4 girls (Including yourself):

1. Miyako

2. Soup

3. Rose

4. Me

5. The Doctor

6. Jack

7. Logan

8. Dean

Now, these persons would be stuck together in the same huge house for the rest of their lives!

1. Oh, there are only 4 rooms to sleep. Who's sleeping where? (Boy-girl couples)

I'll be nice this time. x3 Miyako & Logan, Soup & Dean, Jack & Rose, and me & The Doctor. <3 All seperate beds ofcourse.

2. There has to be a leader, because otherwise the house would turn into a huge mess. Who said that you have to be the leader?

Why do I always have to be the leader? ;w; Whoever decided on that is an idiot.

3. Now you're the leader, what's the first thing you'll do?

Pass the leadership on to someone else.

4. Oh no! Person #1 fell down the stairs. What are you doing?

I'll make sure she's okay of course! Make her stable, have the Doctor check her for concussion and such (since I'm not a Doctor. See? It's very useful to live with a Doctor.) and if she's feeling a bit better, I'll give her chocolate to comfort her. :3

5. That's a pity, the toilet is clogged! Who's fixes it?

That'll be Roses job. No offense.

6. Someone discovered there is a swimmingpool in the center of the house. What kind of swimwear would you wear?

A bikini with a tight shirt and baggy shorts over it.

7. At the end of the day, the house leader has to cook. What are you making?

I'm not the house leader anymore. 8D But I'll cook anyway. Let's all bake pancakes! That'll be fun. :3

8. There's a horror movie in the television. What do you do?

Move somewhere else with the Doctor to do something more interesting. AND to give Miyako (who is unlike me actually scared by the movie or pretends to be) and Logan some private time.

9. While everyone is sleeping, you hear someone singing in the house. What are you going to do?

Record it. The worse they sing the better. Good blackmail material.

10. It's 10 o'clock in the morning. Who will get you out of your bed?

Miyako, by singing, in the shower, Dean, by randomly screaming at someone, or The Doctor, since we share a room.

11. Cleaning time! Who will clean the house?

Rose, since she already clogged the toilet as well. Poor Rose. xD

12. Teehee! There's someone making out! WHO?

Jack and a random housemaid. Or maybe Soup and Dean. Or maybe me and a certain Doctor... Or maybe.... All of the above.

13. Who would start dating after a few weeks?

See question 12. (I'm so mean. xD)

14. There are burglars in the house! What would everyone do now?

We will hide in the closet (which is brought by the Doctor, so it's bigger on the inside), and make sure Dean doesn't start screaming so The Doctor and Jack can kick the burglars' asses with their awesomeness.

15. Person #7 found a secret chamber! What's in the secret chamber?

All this alien-looking stuff! And it's huge! But not on the outside. Turns out it's the TARDIS, which is parked in one of the spare rooms.

16. Oh my gosh! Everyone started to hate the same person! Who?

Logan, because he took Miyako all for himself, and we all want her attention! ;w;

17. Person #3 kissed Person #5. What now?

Well, that's not exactly surprising. But, poor Rose. This story takes place in an alternate universe where The Doctor doesn't love her. x3 So it's tough on her. But well, the Doctor getting kissed by someone he's not in love with, that's nothing new. x3

18. Everyone is bored. Who's going to make a huge chocolat cake?

Me and Soup! 8D The ugliest chocolate cake in history! With two platforms!

19. Years are passing by, everyone is growing older. Who's getting ugly?

No one. WE'RE ALL SO HAWT. <3 But of course, the Doctor is getting the least unattractive.

20. Person #6 said that he/she loves you. How are you reacting?

Say; "Aww, I love you too. But just in a matey way." He'll probably smile, shrug, and move on to the next individual he can seduce.

21. There's a fight between Person #2 and Person #4, what will the others do?

It's about whose fault it was that the cake turned out like this. The others all agree with #4, and tell #2, it was because she ruined the whipped cream and therefore, it was her fault. She'll accept it, and we'll be mates again. :3

22. Who would eat all the cookies in the house?

Miyako. Obviously.

23. Another couple starts dating. Who?

Jack and the mail delivery person. (The ninth one that is. The other eight were fired for flirting with costumers. Although of course, it was the other way around.)

24. There are two persons sitting on the bank, kissing. Who? And who saw that?

Dean and Soup. Jack and I saw it, and Jack decided to go "BOO!" which freaked Dean out, so he started screaming like a girl.

25. Someone just gave birth to the first "The House"-child! What's the name of the cutie? And who are the parents!

*sigh* Alright then. The parents were Logan and Miyako. (Yes Logan was killed for stealing Miyako's innocence. Twice. By me, Jack, Soup and The Doctor. :3) The little girl's name was Johanna II, named after their favourite person in the world. =D

26. After 10 years in the house, everyone can get out if they want. And now?

They can, yeah. But they won't of course. Because it's so much fun all living together and-

Hang on. 10 years. Then you'll be 26. BUT YOU ALREADY GAVE BIRTH. When was that. A few years ago? LOGAAAAAAN. *glares*

Aaanyway. Yeah. Teehee.

I'm a survey-thieve. 83

1.) Pick 8 random people (including yourself for number 7).

1. The Doctor

2. Dean

3. Logan

4. Jack

5. Miyako

6. Soup

7. Yami

8. Mao

Sorry Mao. I would include Jui... But Jack is just too epic not to be in this. ;w;

2.) There are four rooms, who would be in each room (Boy-Girl couples)?

- Soup & Dean

- Miyako & Jack (She's probably safer that way. And to say that about Jack. That's rare. xD Well... Maybe it's more for Logan's safety.)

- Mao & Logan

- Yami & The Doctor (separate beds, obviously.)

3.) In the house, who is more like the Mommy and the Daddy? :3

Mao is YO MOMMA NIGGAH. Since she's the eldest... and well. She can be pretty mom-ish at times. And WHO'S YA DADDY? That'll be... Umm... Well. Let's just pick the eldest as well. Which makes it The Doctor.

4.) You really want to eat chocolate one day, which person would you take it from? XP

Mao. She always has chocolate somewhere. And she'll forgive me for stealing it. :3

5.) Who would nag and complain the most about someone using their shampoo? XDD

That'll be Miyako. It's the shampoo she stole from Logan, and she loves it because it smells just like him. (It can't be him who used it by the way, since we have separate bathrooms. TOO BAD. xD)

6.) Someone ate all the cookies! Who did it?

Well, Logan took a few bites, and then Miyako finished them all, going crazy with the thought that Logan's saliva might still be on them. (Her words, I'm telling you. >.>)

7.) Who would be the one that cleans the whole house?

Well, to everyone's surprise, Miyako volunteered. Probably so she can steal things from Logan's room and smell his bedsheets.

8.) A cockroach is crawling on the floor.

~Who's the one that screams first?

Obviously that'll be Dean. Just sayin'.

~Who would be the one that jumps on the chair?

Soup. She was just going along with Dean so he didn't look like a wuss.

~Who would be the one that takes care of the cockroach?

Jack will destroy with his Sonic Blaster. BANG BANG. (Since the Sonic Screwdriver doesn't kill.

9.) Who would be the loudest? XD

I'd say Logan, since he's the musician and all. But he looks like the quiet type, so actually, it'd probably be me. xD

10.) If someone were to wake up the whole house with pots, who would it be? XP

Definitely me. Possibly accompanied by Jack. It seems like him to do that.

11.) Who would be dragging you along to watch a horror movie? X3

The Doctor of course. But wait. Why horror? I'm not gonna pretend to be scared and grab his hand or anything.

12.) Who would you be closest with? :3

Soup, Mao and the Doctor. And Miyako, if she still had time for us besides all her stalking business. And I guess Jack would be a good mate as well. :3

Poor Miyako. xD I do love you though. ^^

On a Deserted Island With Fangirls and Awesome People.

First Boy: The Doctor
Second Boy: Jack Harkness
Third Boy: Dean Wincester
Fourth Boy: Logan -idontknowhislastname-
First Girl: Yami
Second Girl: Miyako
Third Girl: Soup
Fourth Girl: Rose Tyler

The Plane

Where was your flight headed?
Still Japan.
Why were you going there?
The Doctor insisted on going there to help the earthquake victims.
Who was the one running up and down the aisles?
Soup and Dean, chasing each other.
When the plane was going down, who was hysterical?
Dean, Soup, Miyako, Logan and me. Rose, Jack and the Doctor were perfectly calm. I mean, what's a little plane crash compared to a spaceship-crash right?
Who was helping put oxygen masks on?
Rose and Jack. The Doctor was busy plotting a rescueing plan.
Who was praying?
Soup and Miyako.
Who were you sitting with?
The Doctor. Like dúh. (By the way, we're in a parallel universe we're Rose and The Doctor aren't in love. ;3)
Who was in the bathroom?
Dean. He got flight-sick.
Who was making out?
Jack and some random stewardess.

The Island

Who was the first to check out the spot?
The Doctor.
Who was still crying from the crash?
Dean and Logan. Always the guys right?
Who was running around to help out?
Rose. Domestic approach all the way.
Who was helping put up a shelter?
Jack and Soup. Miyako was to busy comforting Logan.
Who was building a fire?
The Doctor, lighting it with his sonic screwdriver.
Who was playing with fire?
Soup.
Who was freaking out because they lost all their clothes?
I'm sorry but that's gotta be rose. xD
Who was freaking out because they lost all their electronics?
Logan I suppose.
Who is trying to write a huge S.O.S. in the sand?
Miyako and me.
You're the Leader- Who appointed you?
The Doctor. He was being sarcastic, but no one got that.
What's your first act?
Ask the Doctor to take over. x3

Split the group into 4 teams, one boy and girl.

Team One: Miyako & Logan
Team Two: Soup & Dean
Team Three: Rose & Jack
Team Four: The Doctor & Yami

What team would you send for wood?
Team Two.
What team would you send hunting/fishing/gathering?
Rose and Jack. Jack could just shoot them with his sonic blaster-thingie.
What team would be put in charge of scourging the remains of the plane?
Team one. Since Logan was still crying, the Doctor didn't bother making him do anything. x3
What team would run off and make out?
Question is. Which team doesn't? xD I mean Rose and Jack don't, but Jack would find someone else to make out with.
What team would only look for their possessions and blow off the mission?
No one. We're not lame like that.
What team would get chased by hostile aboriginals?
Team two, because Dean accidentally said something funny to anger them.
What team would come back empty handed?
Team one, after the Doctor concluded that there weren't any aliens on the islands.
What team would come back a few days later with armfuls of gold?
Team three, because when they went to save Dean and Soup (they're epic like that), Jack politely introduced to the aboriginals, causing all of them to fall for him. Therefore, they gave him gold.

Three Weeks Later

Who was the first to go crazy?
Umm, being in the presence of both Jack and The Doctor, obviously me.
Who starts dating?
Soup and Dean, Miyako and Logan and The Doctor and me. :3
Who puts war paint on and wants to fight the aboriginals?
Dean and Logan. Because 21st Century human guys just have to fight...
Who tries to swim home?
Soup, since she brought her diving equipment and- Oh, this is getting old. =.='
There's a love triangle, who's in it?
Jack, and a bunch of aboriginals. Well actually it's not exactly a triangle. More like a love square. Or a love pentagon. Or a love... Something with a lot of sides.
The two contestors fight over the one in the middle. Who dies?
Dean, obviously. Because he always does. No biggie though, he just came back to life again after a while.
What does the subject of the fight do?
He just stands there, smirking, saying something like; "Oh come on, monogamy is só 50th Century! There's enough me for everyone~"
Supplies run out, you're hungry! Who do you eat?
Well, the Doctor turns out to be a very good cook, and Jack easily adapts to his new Tarzan-lifestyle (At least the look suits him), and catches us some yummy animals.
Alright, two people dead. Who's the most devastated?

The Doctor, saying "Sorry. I'm so sorry."
Who's the first to question your leadership?
Me. 8D

Escape

Who tries to make a raft?
Jack, being all Tarzan. He's much more experienced with spaceshipt though.
Who enlists the help of the aboriginals?
Jack, since they all fell for him anyway.

Who comes up with the best idea?
The Doctor, being the genius he is.
Who tries to start an uprisal against your leadership?
The aboriginals. Because we're starting to figure out a way to leave the island, and they don't wanna part from Jack.
How do you respond?
I point at the Doctor saying he's the one in charge. Me being the leader was only sarcasm after all.
How do you end up escaping?
Well, after everything we tried to get home, the Doctor suddenly remembers he brought the TARDIS with him in his pocket -which is, of course, bigger on the inside- and so we can all have a safe trip home inside the TARDIS.
What happens when you get home?
Well... After taking everyone home safely, the Doctor parks the TARDIS somewhere in between our homes and we make it our permanent campsite. <3

Home

Whose parents are freaking out?
Miyako and Soup's parents.
What do the dead kids' parents do?
As far as I know they're either dead or missing...
Whose parents adopted another kid?
Logan's parents.
Whose parents ran off to L.A?
Logan's parents. Since they already live in the US anyway, I assume.
Whose parents got depressed and moved?
Miyako's parents. They moved closer to Hoogeveen. 8D
Whose parents didn't care?
Well... Jackie did care, but she's kinda used to Rose being away for a long time, so she wasn't freaking out this time.
Whose parents went looking?
Soup's parents. They're restaurant was getting understaffed, so they really needed her for work.

I'm so mean. x3

THE END.

In Limburg Hebben Ze Geen Fietsen.

Loes is zo lief. <3

[22:31:13] 闇 ~ Johanna: Ah, op die fiets

[22:31:23] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: Huh?

[22:31:26] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: welke fiets?

[22:31:28] 闇 ~ Johanna: xD

[22:31:33] Soup: Die roze

[22:31:38] Soup: Met gele bloemetjes

[22:31:38] 闇 ~ Johanna: Nee

[22:31:39] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: Hah?

[22:31:41] 闇 ~ Johanna: Die groene

[22:31:46] Soup: Roze met groen

[22:31:52] 闇 ~ Johanna: Nou moet je haar niet in de war maken Soup

[22:31:57] 闇 ~ Johanna: Ben je kleureblind?

[22:32:08] Soup: Nou. Ik dacht echt dat hij roze was

[22:32:16] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: Even serieus. Welke fiets?

[22:32:17 | 22:32:28 bewerkt] 闇 ~ Johanna: Nee, dat is de andere

[22:32:23] 闇 ~ Johanna: Die er naast staat.

[22:32:27] Soup: Oh.

[22:32:29] Soup: Bedoelde je die?

[22:32:32] 闇 ~ Johanna: Ja

[22:32:35] 闇 ~ Johanna: Dat zeg ik toch

[22:32:36] Soup: Ik dacht dat je die roze met gele bloemetjes bedoelde

[22:32:49] 闇 ~ Johanna: Nee, ik bedoelde die groene met paarse stippeltjes

[22:32:53] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: Ik snap het niet ;w; WELKE FIETS IN GODSNAAM

[22:32:59] 闇 ~ Johanna: Oh God.

[22:33:02] Soup: Die groene met paarse stippeltjes

[22:33:03] Soup: Dat zegt ze toch?

[22:33:09] 闇 ~ Johanna: Loes, je bent zo schattig. <3

[22:33:13] Soup: Echt wel

[22:33:20] Soup: Dit is echt heel vertederend

[22:33:29] 闇 ~ Johanna: Ja, aandoenlijk.

[22:33:36] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: Are you making fun of me O.o

[22:33:49] 闇 ~ Johanna: I don't have to

[22:33:58] 闇 ~ Johanna: You're already fun to begin with. <3

[22:34:02] Soup: x3

[22:34:21] 闇 ~ Johanna: Loes

[22:34:29] 闇 ~ Johanna: 'Op die fiets' is een uitdrukking.

[22:34:34] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: Echt?

[22:34:36] Soup: Ja

[22:34:37] 【美夜子】 ~ Miyako ♥Colorful Days♥ // Kannagi: Nog noooit van gehoord

[22:34:50] 闇 ~ Johanna: Het betekent: "Oh zo."/"Op die manier."

[22:35:15] Soup: En hij is meestal roze met gele bloemetjes. Maar er is kennelijk ook een groene met paarse stippeltjes.

Even voor de duidelijkheid. Dit is niet bedoeld om Loes belachelijk te maken. Dus waag het niet haar uit te lachen. Dat mogen alleen wij.

Juuuuust kidding. (A)

Love you Loes. <3

Mijn nieuwjaarsblog is altijd laat hè?

Ik bedoel; wat was het tot nu toe? 3 januari, 5 januari. Het is nog niet eens een record als ik dit vandaag nog publiceer. Maargoed. Het typen van een nieuwjaarsblog kost nu eenmaal veel tijd. Maar beter laat dan nooit, hier is ie dan! Het jaar 2010 samengevat in een stukje tekst bestaande uit lijstjes, awards, en slap gelul, zoals dit. 2010 was weer een vreemd jaar, waarin veel gebeurde, en mensen kwamen en gingen. Een goed jaar, kan ik wel zeggen, want het was 2010 waarin ik eindelijk "Psychisch in Orde" werd verklaard. Het jaar waarin ik eindelijk over mijn depressie heenkwam en ontdekte dat het leven veel leuker is als je vrolijk bent. =3 Ook heb ik dit jaar veel geleerd over mijn familie, en mezelf, en ik ben daardoor mijn familie met al haar eigenaardigheden veel meer gaan waarderen. Bovendien heb ik veel beter leren communiceren met mijn moeder, waardoor ik nu veel beter met haar overweg kan. =)

Maar dat is niet alles. 2010 was namelijk het jaar waarin ik:

• In plaats van Tosuta Yami werd.
• 17 werd.
• Weer vriendjes werd met Mao
• Nietsvermoedend MAL aanmaakte met verstrekkende gevolgen.
• Voor het eerst in mijn leven van mijn moeder te horen kreeg dat ze trots op me was.
• Na 5 maanden bij I&M gewoond te hebben eindelijk naar huis ging.
• Rianne ontmoette.
• Voor het eerst voor publiek zong.
• Begon met fandubben.
• Mijn carrière als journaliste begon. 8D (een artikel schreef voor de Hoogeveense Courant, en later voor de AniWay)
• Samen met Stephen besloot een bandje op te richten. (Dat overigens nog steeds niet helemaal van de grond is. xD)
• Te horen kreeg dat mijn favoriete band Sarah uit elkaar ging. TTwTT
• Mijn OV-Chipkaart begon te gebruiken.
• Voor het eerst naar een animeconventie ging. 8D
• Loes en Nynke ontmoette. <3
• Aan mijn eindexamenjaar begon.
• Op zangles ging. =D
• Met Klopje Popje op het podium in de Melkweg stond.
• Eindelijk weer verliefd werd.
• Serieuzer bezig ging met fotografie.
• Mijn Wreck This Journal kocht.
• Mijn haren kort liet knippen.
• Mijn eerste open dag bezocht! (Met Loes. <3)

Het hoogtepunt van het jaar was zonder twijfel het leren kennen en ontmoeten (in die volgorde ja. xD) van twee van de meest bijzondere personen die ik ooit heb ontmoet, die in korte tijd ontzettend veel voor me zijn gaan betekenen: Loes en Nynke.

Het dieptepunt van het jaar was waarschijnlijk de manier waarop ik bij I&M wegging, met een vage ruzie, en onduidelijke verwijten. Ik kreeg de ene familie terug maar raakte de andere kwijt.

Meest speciale mensen in 2010 op alphabetische volgorde:

• Aikurushii-sama
• Fluitketel
• Inge
• Loes
• Manon
• Mao
• Neko-sensei
• Nynke
• Roos
• Sabine
• Stephen
• Thijs

Muziek die ik veel geluisterd heb in 2010:

• The Hush Sound
• Tegan And Sarah
• The Brilliant Green
• Girls Dead Monster
• Placebo
• Emilie Autumn
• Anime soundtracks.

End Of The Year Awards 2010:

Teacher Of The Year Awards:

1. Neko-sensei en Aikurushii-sama krijgen bij deze een gedeelde eerste plaats. Ze waren allebei geweldig afgelopen jaar, dus ik ga er niet eens tussen proberen te kiezen.
2. Fluitketel (hoewel hij niet echt een leraar is en bij de EOSA een eigen categorie heeft valt hij hier gewoon onder leraren)
3. Pierelier
4. Kapstok
5. Esther, omdat het hier niet per se om leraren van school hoeft te gaan (dat hoeft alleen bij de EOSA, en Esther gewoon een awesome zanglerares is.

Songs of the Year:

• Almost Over
• Call It Off
• Candy Pop
• Dear You
• Hot Mess
• Ichiban no Takaramono
• In My Bed
• Just Be Friends
• Magnet
• Rothotel
• Tenshi ni Fureta Yo

Maid of the Year: Miyako

Soup of the Year: Misora

Unidentified Evil Object of the Year: Mao

Beste Dagen:

• 19-21 januari: Mayday Medea. Omdat ik stiekem gewoon een stagewhore ben. xD Nee, maar het was gewoon een übercool stuk enzo. ^^
• 13 maart: Culturele avond in het Podium. =D Mijn muzikale podium-ontmaagding. Stephen kwam kijken. x3
• 11 juni: Klopje Popje @ Podium Hoogeveen! =D Met Stephen. Het optreden was geweldig en de dag erna werd het nummer 'Rothotel' geboren.
• 5 juli: Stephen's Feestje. Nuff said.
• 10 juli: CHIBICON!! 8DD Which was pure awesome.
• 28 juli: Dagje treinen met Mao-chii; Mangamissie.
• 18 augustus: Mijn eerste ontmoeting met Loes en Nynke. <3
• 28 augustus: Optreden op Stephen's feestje, en daarna Klopje Popje.
• 1 oktober: Yami reisde af naar Limbokije en ging bij Miyako slapen. x3
• 2-3 oktober: Soup's feestjeeeee. <33
• 7 november: Het grote 5-jaarlijkse feest van Oma, om haar 85ste verjaardag te vieren.
• 18-22 december: Yami en Soup reizen gezamelijk af naar het verre Limbonesië voor een maidotastische (SLECHT. xD) Sleepovah! (Ja, compleet met Truth or Dare)

NEW SLOGANIZER! 8D

http://thesurrealist.co.uk/slogan.cgi

Deze maakt andere slogans dan Sloganizer. Dus eens even proberen. ^^

Altijd bij jezelf beginnen hè? xD

You too, can have a Yami like mine.

Have a break. Have a Yami.

Making Yami taste better.

Mao eens proberen dan. Ik ga weoon mijn menselijke labels af. x3

The Mao that smiles back.

No Mao, no comment.

The loudest noise comes from the electric Mao. (How is that a slogan? xD)

Stephen:

Ask the man from the Stephen.

Don't get mad, get Stephen! (I totally agree with this.)

Bring out the Stephen in you.

Kapstok (Hij heeft teveel tags. >.>):

What can Kapstok do to you?\

Ding-dong! Kapstok calling!

3-in-1 protection for your Kapstok. (Does he really need that? O.o)

Cupcake:

Who would you have a Cupcake with?

Cupcake: The other white meat. (Ew...)

Cupcake. It's everywhere you wanna be.

Miyako:

Go crack a Miyako! (No. Don't you dare. =.=)

The Miyako for all ages. (Ew, really? O.o)

Nothing comes between me and my Miyako.

Neko-sensei:

It's a new Neko-sensei everyday. (Really? I never noticed...)

P-p-p-pick up a Neko-sensei.

Only Neko-sensei can prevent forest fires.

Misora:

You can really taste the Misora! (That's right. Tastes like soup. ^^)

I'm lovin' Misora.

Silly Rabbit. Misora is for kids! (...What? xD)

Aikurushii-sama:

Can't do it in real life? Do it on Aikurushii-sama. (Wait. WHAT?! xD)

If you've got the time, we got the Aikurushii-sama.

Just one Aikurushii-sama? Give it to me! (Agree.)

Dat waren al mijn menselijke tags... Te weinig; we sloganizen het groepje erbij. =3

Nonchan:

The Nonchan with the hole. (HOW IS THAT A SLOGAN?! xD)

The future's bright. The future's Nonchan.

Plop, plop, fizz, fizz, oh, what a Nonchan it is. (Ahaaaa... o_o)

Dinges:

Everything we do, is driven by Dinges.

Let the Dinges begin!

How refreshing! How Dinges!

Bonbon:

The real smell of Bonbon. (Jahaaa! Eh... wat? xD)

Stop. Go. Bonbon.

Got a Bonbon? You're in luck.

Moeshota:

Not just nearly Moeshota, but really Moeshota! (Yeah, he is. x3)

Have a Moeshota and smile. (Okay. *eats*)

Reach out and touch Moeshota. (Pfff.... LOL. xD)

Matthijs die geen awesome nickname heeft:

Crunch all you want, we'll make Matthijs.

If you can't beat Matthijs, join Matthijs.

The incredible, edible Matthijs. (Ehm... *hap*)

Jarno:

Great Jarno, great times.

Just for the taste of Jarno.

No one does chicken like Jarno. (EW. O.o Jarno, you pervert!)

Tomo-chan:

It could be Tomo-chan.

The Tomo-chan-effect.

You've got questions. We've got Tomo-chan.

April:

Thank April it's friday. (Yeah, I know it's thursday.)

April makes everything better.

Because April can't drive. (Once again. HOW'S THAT A SLOGAN? xD)

Yami's New Hairdo

And Miyako's speculation's about it:

[21:11:21] Johanna: Nou vertel

[21:11:26] Johanna: Wat heb je allemaal bedacht?

[21:11:45] Loes: Hanenkam.. maar dat idee heb ik er meteen uitgeknikkerd

[21:11:49] Loes: Je hebt er geen he?

[21:11:51] Loes: O.o

[21:11:58] Johanna: Wat denk je Nynke?

[21:12:01] Johanna: Zal ik het zeggen?

[21:12:05] Nynke: Shit. Heeft ze het toch geraden

[21:12:13] Johanna: Maar het is geen groene hoor

[21:12:19] Johanna: En hij is ook niet zo hoog

[21:12:27] Nynke: Alleen maar pimpelpaars met gele sterretjes

[21:12:36] Loes: Dat meen je neit O.o

[21:12:42] Johanna: Jawel.

[21:12:43] Nynke: Tuurlijk wel

[21:12:53] Loes: Die gele sterretjes geloof ik niet

[21:13:01] Johanna: Nee dat is ook niet zo

[21:13:08] Johanna: Hij is donkerpaars

[21:13:13] Nynke: Johanna heeft de enige sterretjes in een hannenkam vervende kapper van Nederland =D

[21:13:18] Johanna: xD

[21:13:18] Loes: Echt?

[21:13:38] Nynke: En toen heeft ze er maar meteen een wenkbrauw piercing bijgedaan voor de sier.

[21:13:50] Johanna: En een navelpiercing

[21:13:52] Loes: Dat geloof ik niet

[21:14:10] Johanna: En een tattoo op mijn schouder met I -hartje- Koibito

[21:14:20] Nynke: En een kop soep ernaast

[21:14:32] Johanna: Nee

[21:14:39] Johanna: Die staat op mijn linkerbil

[21:14:41] Nynke: Ohja

[21:14:43] Nynke: Was ook zo

[21:15:12] Loes: Nouhou -.- Jullie houden me voor de gek he?

[21:15:30] Nynke: Oh nee hoor.

[21:15:48] Nynke: We zijn BLOEDserieus

[21:15:58] Johanna: Loes.

[21:16:06] Johanna: Vind je me nou echt zo onstijlvol?

[21:16:17] Loes: Weet ik veel

[21:16:19] Johanna: Ze je me er nou echt voor aan om dat te doen? xD

[21:16:20] Loes: Ik zou het zo geloven O.o

[21:16:23] Loes: Als jullie het zeggen

[21:16:24] Johanna: Nah!

[21:16:27] Nynke: NEE TOCH

[21:16:55] Johanna: Iedereen is hier nu "Daaaaaar gaat Loesje" te zingen. xD

[21:17:16] Johanna: "Loesje is het meisje van de drummer van de band."

[21:18:39] Nynke: Oké. Dan zal ik het maar eerlijk bekennen. Gister is mijn hamster opgegeten door Ya. En Oi vond dat niet eerlijk dus at hij Sakana op. Toen dat gebeurd was waren ze zo dik dat ze van het stokje vielen. Mijn vader dacht toen dat er een koolmono-oxide vergiftiging was. Dus moesten we allemaal naar buiten. Ik stond toen in mijn pyjama en met een foto van Tokyo Hotel die ik stiekem onder mijn kussen had verstopt buiten en toen bedacht ik me opeens dat mijn tandenborstel nog binnen lag

[21:18:57] Nynke: *koolstofmono-oxide

[21:19:12] Nynke: En het is trouwens Tokio Hotel volgens mij xD

[21:19:19] Johanna: Ja slecht he

[21:19:23] Loes: Ik begrijp er niets maar van ;____;

[21:19:26] Johanna: Ik bedoel

[21:19:31] Johanna: WAT? xD

[21:19:42] Nynke: Oké. Ik snap mezelf ook niet meer xD

[21:20:03] Johanna: Mag ik dit gesprek op mijn blog zetten? xD

[21:20:08] Loes: van mij wel

[21:20:09] Nynke: Ja hoor xD

[21:21:22] Loes: Kan er dan nu iemand uitleggen waar dat hele verhaal dan op sloeg?

[21:21:32] Johanna: Ehm

[21:21:34] Johanna: Nou

[21:21:40] Nynke: Op boerenkool met worst

[21:21:41] Johanna: Nee

[21:21:45] Nynke: Daar krijg je wel een bende van.

[21:21:49] Nynke: Als je daarop slaat.

[21:21:49] Johanna: Zeg Nynke

[21:22:00] Loes: *Confused*

[21:22:00] Johanna: Die kop soep op mijn bil jeukt wel hoor. xD

[21:22:07] Nynke: Oh jee.

[21:22:44] Loes: Ik snap dit hele gesprek niet mer

[21:23:06] Johanna: Ik ook niet. xD

[21:23:15] Nynke: HET SLAAT OOK NERGENS OP

[21:23:19] Nynke: Dat is juist het leuke

[21:23:23] Nynke: Dan hoef je het niet te snappen xD

[21:23:28] Loes: Ik vind het niet leuk -.- Heb er hoofdpijn van gekregen

[21:23:34] Nynke: Pfft xD

[21:23:38] Johanna: Aww ;w;

[21:24:07] Johanna: Sorry Loes. >_<

[21:24:48] Loes: En toch kan ik me geen hanenkam bij jou voorstellen

[21:25:10] Loes: Op een of andere manier zie ik dan Sylvie van der Vaart voor me

[21:25:19] Nynke: Pfft xD

[21:25:33] Johanna: O.o

[21:25:46] Johanna: Nou Loes, stel je gerust; ik heb geen hanenkam

[21:25:54] Loes: Maar je zei net.. O.o

[21:26:00] Johanna: Misschien leuk voor de volgende keer though...

[21:26:04] Johanna: Lol. xD

[21:26:08] Loes: *Nog meer in de war*

[21:26:15] Johanna: Ben je daar serieus ingetrapt? xD

[21:26:32] Loes: Ik dacht dat alleen het kleurtje een grapje was

[21:27:38] Nynke: Haha xD

[21:27:41] Johanna: Pffff

[21:28:05] Johanna: Ik heb echt geen hanenkam, en ik zal er nooit een nemen ook. xD

[21:28:10] Loes: Oké

[21:28:16] Johanna: Wat zielig, geloofde je het echt?

[21:28:17] Nynke: Johannaaaaaa.. Mijn moeder vind je haar ook leuk x3

[21:28:21] Loes: Ja, natuurlijk

[21:28:21] Johanna: 8D

[21:28:23] Johanna: Yaaaay

[21:28:27] Johanna: Aww

[21:28:47] Johanna: Ik dacht dat je wel doorhad dat het een grapje was na alle tattoo's en piercings erbij. xD

[21:29:35] Loes: Niet dus

Isn't she adorable? x3

On a Deserted Island With 8 Friends

First Boy: Stephen

Second Boy: Frank

Third Boy: Matthijs

Fourth Boy: Harry

First Girl: Miyako

Second Girl: Misora

Third Girl: Mao

Fourth Girl: Yami

The Plane

Where was your flight headed?

Obviously Japan.

Why were you going there?

Because Mao was going to marry Kiri-nyan.

Who was the one running up and down the aisles?

Me, Stephen, Nynke, and maybe Mao if she was in the mood.

When the plane was going down, who was hysterical?

Mao, Frank, Me and Miyako I guess. Maybe Misora as well.

Who was helping put oxygen masks on?

Stephen, Harry and Matthijs.

Who was praying?

Umm... Stephen if anyone?

Who were you sitting with?

Miyako and Misora. Stephen was sitting with Harry, and Mao with Frank and Matthijs.

Who was in the bathroom?

That sounds like Harry.

Who was making out?

Definitely Frank and Matthijs.

The Island

Who was the first to check out the spot?

Probably Stephen.

Who was still crying from the crash?

Mao and me, being emo buddies. ^^

Who was running around to help out?

Miyako and Misora.

Who was helping put up a shelter?

Matthijs and Harry.

Who was building a fire?

Stephen and Mao the pyromaniac.

Who was playing with fire?

Mao.

Who was freaking out because they lost all their clothes?

No one? Maybe Matthijs if he lost his chains and tag.

Who was freaking out because they lost all their electronics?

STEPHEN. No doubt.

Who is trying to write a huge S.O.S. in the sand?

Frank, without anyone noticing. xD

You're the Leader- Who appointed you?

What me? Has to be someone brainless.

What's your first act?

A big group hug. ;w;

Split the group into 4 teams, one boy and girl.

Team One: Frank & Mao

Team Two: Harry & Misora

Team Three: Matthijs & Miyako

Team Four: Stephen & Yami

What team would you send for wood?

Team One

What team would you send hunting/fishing/gathering?

Team Two, since Misora has experience with tropical fish. =3 And she could just dive into the sea and chase the fish in the right direction and then Harry could catch them.

What team would be put in charge of scourging the remains of the plane?

Team three. I didn't put them in this order on purpose. Seriously. O.o

What team would run off and make out?

Well duh, obviously Stephen and me. ....AF IF. xD

What team would only look for their possessions and blow off the mission?

Um... Mao and Frank if Frank brought his guitar.

What team would get chased by hostile aboriginals?

Matthijs and Miyako, because Miyako is such a cute moe maid, and the aboriginals wanted one.

What team would come back empty handed?

Team two, because Misora obviously didn't bring her diving equipment in her hand luggage.

What team would come back a few days later with armfuls of gold?

Matthijs and Miyako. They wanted Miyako to serve them forever as a maid, but she wasn't as moe when she was scared and all. So they decided to set them free. Then Matthijs tied their leader up with the chains he always wears to his pants, but Miyako felt sorry for him and freed him, and so the aboriginals loaded her with gold as a reward for her kindness and cuteness.

Three Weeks Later

Who was the first to go crazy?

Either me or Mao.

Who starts dating?

Frank and Matthijs, obviously.

Who puts war paint on and wants to fight the aboriginals?

Me, because they kidnapped my cute maid, she stopped me though.

Who tries to swim home?

Misora who has finally found her diving equipment. However, on her way, she is attacked by a baracuda and quikcky swims back to the island.

There's a love triangle, who's in it?

Miyako, me, and the aboriginal guy. I win, mwuhahahaaaahaaaaaa!

The two contestors fight over the one in the middle. Who dies?

Uhm. The aboriginal guy. I didn't kill him or anything! He and I were in a very intense rock-paper-scissor-match, and just when he lost the second match, the baracuda, who followed Misora all the way to the island flied over and bit off Abby's head. Rest in peace, you were a fine aboriginal.

What does the subject of the fight do?

Uhm... She cries for Abby's dead, and then talks to Matthijs about bassguitars.

Supplies run out, you're hungry! Who do you eat?

Well, Abby, since he's already dead. And aboriginals actually taste much better than Dutch people. I bet that's why they're cannibalistic and we're not. And well, if Abby's not enough, we can always eat the baracuda as well.

Alright, two people dead. Who's the most devastated?

Misora. She blamed herself for Abby's dead, since the baracuda followed her.

Who's the first to question your leadership?

Probably Matthijs.

Escape

Who tries to make a raft?

Frank. I don't know why, but he seems like that kind of guy to me. Yeah.

Who enlists the help of the aboriginals?

Miyako of course, none of them could resist her moe cuteness. They were reluctant though, because they didn't actually want her to go, so she had to promise to come and visit them first.

Who comes up with the best idea?

Stephen, out mastermind. He collected many pieces of broken electrics from the plane and peolple's luggage and somehow put together an engine for the raft, and a GPS-system.

Who tries to start an uprisal against your leadership?

Frank and Matthijs, because I suggested to use Matthijs' chains to keep the raft together.

How do you respond?

I give up leadership willingly of course. I never choose to be the leader in the first place.

How do you end up escaping?

On the raft, with Stephen as captain. Misora swims up the front to check for any dangerous fishes. We use Frank as a bait for those dangerous fishes. On the way, Miyako nearly gets kidnapped by pirates, because they also want her as their maid (who doesn't?), we're all in despair, but then Harry heroicly saves her, because otherwise his role in this story would be way to small.

What happens when you get home?

We arrive at Rotterdam harbor, where no one knows us of course. Everyone wonders what we're up to of course, I mean, how often do you see a bunch of teenagers all worn out, skinny, drenched, with torn and dirty clothes floating on a raft at Rotterdam harbor? So we get to Rotterdam Central Station, but we don't have any money to get on the train, none OV-chipcards, but we don't have any mobile phones with us either, so we need to get money first. Now, for some reason, Stephen had his guitar with him all along, just like Frank and Harry, and Matthijs finds an old bass deserted on the streets of Rotterdam, and so we make some music. Stephen, Frank and Harry play the guitar, Matthijs plays bass, Mao tries to play drums with some garbage-can-lids and Miyako, Misora and me sing, with Harry and Stephen doing the backing vocals. Of course we rock like hell, and in no time we earn tons of money, plus a bunch of screaming fangirls and fanboys.

Now we have enough money for the train, but Miyako is not allowed to travel by train alone, so while the boys and Mao go homewards, Misora and me escort her home, before going home ourselves.

Home

Whose parents are freaking out?

Harry's parents. They scold him for being home so late.

What do the dead kids' parents do?

I don't know... Were Abby's parents still alive? O.o

Whose parents adopted another kid?

Frank's parents. Don't know why....

Whose parents ran off to L.A?

Stephen's parents. It's his father's homeland after all. But they come back as soon as they hear the good news.

Whose parents got depressed and moved?

Both Miyako's and Misora. They both moved to the suburbs of Hoogeveen. (Yeah, in the time we'd been gone, Hoogeveen turned into the second Utrecht, a real city with suburbs. =3)

Whose parents didn't care?

Mine, they didn't even notice my absence. Although my mom was wondering where the typing sounds and the pale light of the computer had gone.

Whose parents went looking?

Mao's parents. Because I haven't mentioned her in this section yet. xD

And they all lived happily ever after. Except for Abby and the Barry, because they were dead.

And except for the Pirates, because they never got over Harry kicking their ass like that.

And except for the remaining aboriginals, because Miyako never actually went to visit them. >8D

THE END.

Survey about YOU. (Possibly. =3)

Name 10 random persons.

[Random Order; I actually randomized them to stop myself from cheating] xD

1. Mao

2. Arend

3. Stephen

4. Inge

5. Jorine

6. Nynke

7. Loes

8. Neko-sensei

9. Kapstok

10. Manon

Would You Rather...

Party With 1 or 7?

7. I see 1 everyday so, I;d grab every chance to spend more time with 7. ^^

Marry 2 or 6?

6. 2 is cool and all, but a marriage with him would a disaster. xD

Kill 3 or 8?

8. I'm sorry Neko-chama, but I could never kill Stephen. O.o

Date 9 or 10?

Pssh... 10. 9 would be wrong.

Make Out with 4 or 7?

7. I just can't imagine making out with 4. xD

Cuddle With 6 or 8?

6. 8 would be somewhat weird. x3

Have Kids With 4 or 5?

Pssh... Uhm 5.

Live With 1 or 9?

1. I couldn't stand living with 9. xD

Be Stuck on an Island with 2 or 5?

5. I like 2 and all, but spending that much time together would be awkward.

Trade Lives with 8 or 10?

10, otherwise I'd be old. O.o

Wake Up Next To 4 or 9?

4. If I woke up next to 9 I'd freak out, and something would be dramatically wrong.

Completely Disown 3 or 7?

Ahh that's hard! O.o 3? I think 3. I don't know. >_<

Who Has the Best..

Eyes? 3, as far as I know...

Smile? 2, 5, 9, 7 and 10 all have lovely smiles. <3

Face? Either 5 or 10

Hair? 7

Body? Psssh... Male: 2. Female: 5

Style? 10

A Few More Questions..

Has 3 ever hurt you?

Not really.

Have you ever hurt 4?

I don't think so.

Who's the funniest?

3

Can you beat up 8?

Why would I? xD

When is the last time you saw 9?

Friday at school.

Who's the smartest?

Probably 3 as well.

How long have you known 2?

Umm... two or three years...

What would you do if 1 and 6 started dating?

I'd be very surprised. xD

Who is 5 dating/crushing on?

Some guy named Rick. x3

Does 7 smell good?

Um.... I guess? xD

Who will you still be talking to in 15 years?

Hopefully 1, 3, 5, 6, 7.

How To Eat Soup.

[20:15:09] Johanna: SOUP!

[20:15:17] Nynke: YAMI!

[20:15:17] Johanna: *eats*

[20:15:29] Nynke: Oeh. Dat kietelt

[20:15:33] Johanna: O.o

[20:15:44] Johanna: Dat zou je ook niet verwachten

[20:15:49] Johanna: Doet het geen pijn?

[20:16:01] Johanna: Ik slurp wel hoor!

[20:16:23] Nynke: Nee. Het doet geen pijn. Gewoon kietelend.

[20:16:34] Johanna: Hmm

[20:16:35] Johanna: Oké

[20:16:43] Johanna: En als ik je nou met een vork eet?

[20:17:03] Johanna: Je weet wel; 'Ork ork ork, Soup eet je met een...'

[20:17:03] Nynke: Dat werkt niet echt. Dan glip ik ertussendoor

[20:17:13] Johanna: Met stokjes dan?

[20:17:21] Johanna: Zo eten ze Miso Soup

[20:17:23] Johanna: Ofnouja

[20:17:29] Johanna: Daarmee vissen ze de dingetjes eruit

[20:17:46] Johanna: En dan drinken ze de boullion gewoon op.

[20:17:58] Nynke: Als je eerst je tanden poetst,vind ik het prima

[20:18:20] Johanna: xD

[20:18:33] Johanna: Mijn tanden poetsen voordat ik soup eet?

[20:18:45] Nynke: Ja

[20:18:50] Johanna: Natuurlijk niet; dan heb ik zo'n tandpastasmaak in mijn mond

[20:18:57] Johanna: Dan kan ik toch niet van je genieten?

[20:19:05] Nynke: Maar anders heb ik ongepoetste tanden smaak in mijn mond

[20:19:15] Johanna: Je hebt niet eens een mond. xD

[20:19:18] Johanna: En hoezo

[20:19:25] Johanna: Het is toch niet alsof ik je ga zoenen

[20:19:30] Johanna: Ik eet je.

[20:19:43] Nynke: Dan kom ik nog wel langs je tanden.

[20:20:18] Johanna: Ja, maar dat proef je niet. xD

[20:20:30] Johanna: Dat proef ik alleen.

[20:21:05] Nynke: Maar.. Ik kan toch praten. Dan heb ik toch een mond?

[20:21:19] Johanna: Nynke.

[20:21:32] Johanna: Heb je wel eens soep met een mond gezien? -.-

[20:21:38] Nynke: Ik ben de eerste =D

[20:22:01] Johanna: O.o

[20:22:11] Johanna: Dus je bent een speciale mondsoep!

[20:22:23] Nynke: Ja

[20:22:53] Johanna: Getver

[20:23:05] Johanna: Smaakt het ook naar de binnenkant van iemands mond? O.o

[20:23:37] Nynke: Uhm.. Nou. Als ik mijn adem inhoud valt het mee.

[20:24:29] Johanna: DUS DE SOUP ADEMT OOK NOG?! O.o

[20:24:34] Johanna: Wat een enge soup

[20:24:38] Nynke: Ghehe

[20:24:38] Johanna: Wie wil dat nou eten

[20:24:42] Nynke: Jij.

[20:24:44] Nynke: Je wilde het.

[20:24:45] Nynke: Net nog.

[20:25:07] Johanna: MAAR TOEN WIST IK TOCH NIET DAT HET EEN ADEMENDE MONDSOEP WAS. TTwTT

[20:25:18] Johanna: Ik dacht dat je Miso Soup was

[20:25:24] Johanna: En ik heb honger

[20:25:43] Nynke: Tsja.

[20:25:49] Nynke: Dat is niet mijn probleem.

[20:26:06] Johanna: How cold. ;w;

[20:26:10] Johanna: Koude soep

[20:26:12] Johanna: Getver

[20:26:24] Nynke: x3

[20:26:33] Johanna: DAN VIND IK JE NIET LEKKER MEER. TTwTT

[20:27:27] Nynke: Dan warm je me maar op

[20:27:42] Johanna: IN DE MAGNETRON!

[20:27:52] Johanna: IK GA JE IN DE MAGNETRON STOPPEN MWUHAHAHAHAHAAA!

[20:28:11] Nynke: Prima

[20:28:14] Nynke: Lekker warm

[20:28:40] Johanna: Maar dan smaak je nog steeds naar ademende mond

[20:28:46] Johanna: Dus ben je nog steeds vies.

[20:31:47] Nynke: D=

[20:32:38] Johanna: Eigen schuld

[20:32:50] Johanna: Moet je maar niet ademen en naar mond smaken.

[20:35:21] Nynke: *Houdt adem in*

[20:35:36] Johanna: *proeft*

[20:35:59] Johanna: Nee sorry, je smaakt nog steeds naar mond. >.<

[20:36:10] Nynke: *Slikt mond in*

[20:48:41] Johanna: Ieuw

[20:48:49] Johanna: Hoe kan je je mond nou inslikken?

[20:49:37] Nynke: Geen idee.

[20:49:43] Nynke: Proberen helpt wel

[21:11:47] Johanna: ...

Music Survey. =3

Music that:

Reminds you of an ex-lover: Ilse Delange - Incredible

Reminds you of an ex-friend: Sonata Arctica - Shamandalie

Editors - Escape The Nest

Makes you cry: Anna Tsuchiya - Kuroi Namida

Sarah - November

Sarah - Antarctica

Makes you laugh: Blood Hound Gang - The Bad Touch

You never want to hear again: Anything by Tokio Hotel

Sums up your teenage years: The Goo Goo Dolls - Iris

You want to get married to: LiSa - Ichiban No Takaramono

Azusa - I Love

Hanazawa Kana - Renai Circulation

You like to wake up to: Editors - Well Worn Hand

Tada Aoi - Brave Song

You like out of your parents collection: Anything by Doe Maar, Boudewijn de Groot.

Wouldn't know about if it weren't for a friend: Phantasmagoria - Lost in Thought

You want at your funeral: Editors - Come Share The View

Sixx AM - Life Is Beautiful

Evanescence - My Immortal, Mozart - Requiem

Reminds you of your best friends.

Mao: Dave McCullen - I Just Like To Call You My Bitch

Miyako: Hatsune Miku & Megurine Luka - Magnet

Anna Tsuchiya - Rose

Guus Meeuwis - Het Is Een Nacht

Kabouter Plop - De Kabouterdans

Soup: LiSa - Ichiban No Takaramono

Houkago Tea Time - Tenshi Ni Fureta Yo!

Stephen: Sarah - November

The Red Jumpsuit Apparatus - Face Down

Anything by Klopje Popje, Eufraat and In My Bed in particular.

Voor Nynke

Ik las net je blog, met jeukende ogen. Echt, ik vind het zo erg voor je, en ik zou willen dat ik je kon helpen. Ik kan niks bedenken dat ik kan zeggen om je op te vrolijken. Ik heb in zulke situaties altijd heel snel de neiging om dingen te zeggen als "Het komt wel weer goed" en "Ik weet hoe je je voelt", maar dat zijn dingen die in deze situatie niet zo veel zin hebben om te zeggen. Het is gewoon niet waar. Ik mag dan redelijk intelligent zijn; op zulke momenten voel ik me echt dom. Ik kan eigenlijk helemaal niks voor je doen.

Maar ondanks dat wil ik je laten weten dat ik wel met je meeleef (voor zover dat mogelijk is) en dat ik aan je denk, en dat ik het echt heel erg voor je vind, en voor iedereen om je heen. En vooral, dat als er iets is waarmee ik je wel kan helpen, al is het maar dat je erover tegen me aan kan praten, op Skype, msn, maar als je er behoefte aan hebt kun je me ook altijd bellen (hoewel dat op Tenerife lastig zal gaan). Misschien ben ik de laatste persoon tegen wie je hierover wil praten en dat snap ik ook wel. Het praat waarschijnlijk makkelijker met je familie, die allemaal door hetzelfde heengaan. Maar als je maar weet dat als jij er behoefte aan hebt, dan ben ik er voor je.

*Stuurt telepathische knuffel*

De Tragische Diagnose Van Frank En Simone.

[20:46:48] Johanna: SHIKI IS WEER MET HIATUS. >.>

[20:46:54] Johanna: EEN WEEK DEZE KEER

[20:46:56] Nynke: WAT?!

[20:47:00] Nynke: WAT EEN STOMMERDS

[20:47:01] Johanna: VOLGENDE WEEK IS EPISODE 13

[20:47:04] Johanna: TJA

[20:47:08] Nynke: MAAR MAAR MAAR

[20:47:09] Johanna: NOITAMINA

[20:47:09] Nynke: WAT GEMEEN

[20:47:18] Johanna: KURAGEHIME HEEFT OOK HIATUS

[20:47:26] Nynke: MAAR DIE IS TOCH NET BEGONNEN?

[20:47:39] Johanna: JUP

[20:47:41] Nynke: PFFT. ALSOF HIATUS DE NIEUWE TREND IS.

[20:47:48] Nynke: HIATUS KLINKT EIGENLIJK NET ALS EEN ZIEKTE.

[20:47:57] Johanna: JA. xD

[20:48:13] Nynke: 'SIMONE, IK MOET JE WAT VERTELLEN.' 'OH WAT DAN FRANK?' 'IK HEB HIATUS.'

[20:48:26] Johanna: "OH NEEE! FRANK!"

[20:48:31] Johanna: "WAT ZEI DE DOKTER?"

[20:48:37] Johanna: "KUNNEN ZE HET OPEREREN?"

[20:48:39] Nynke: 'EN HET IS EEN GESLACHTSZIEKTE. HET SPIJT ME.'

[20:48:50] Nynke: 'IK HEB NOG ZO'N DRIE DAGEN TE GAAN.'

[20:48:55] Johanna: "MOET IK ME NU OOK LATEN TESTEN, FRANK?"

[20:49:05] Nynke: 'HET IS WEL VERSTANDIG, SIMONE.'

[20:49:20] Johanna: "NEE FRAAAAANK~ TTATT"

[20:49:30] Johanna: "IK WIL NIET DAT JE DOODGAAT FRANK."

[20:49:41] Nynke: 'HET SPIJT ME SIMONE, ER IS NIETS AAN TE DOEN.'

[20:50:04] Nynke: 'DE DOKTER KAN ME MEDICIJNEN GEVEN, MAAR DAN GAAN MIJN OOGBALLEN EEN VOOR EEN LOSLATEN.'

[20:50:48] Johanna: "MAAR DAT IS BETER DAN DOODGAAN FRANK!"

[20:50:55] Johanna: "DENK AAN JE KINDEREN FRANK!"

[20:51:04] Nynke: 'MAAR SIMONE, DAN KAN IK JE LIEVE EN MOOIE HOOFD NIET MEER ZIEN!'

[20:51:18] Nynke: 'EN IK KAN DE KINDEREN NIET MEE RAAK SLAAN!'

[20:51:29] Johanna: "DAT GEEFT NIET FRANK, DAT DOE IK DAN WEL VOOR JE!"

[20:51:44] Nynke: 'OH DANKJE SIMONE. DAT IS EEN HELE OPLUCHTING.'

[20:51:49] Johanna: "EN OVER EEN PAAR JAAR IS MIJN HOOFD TOCH NIET MEER ZO LIEF EN MOOI."

[20:51:59] Nynke: 'JE BENT OOK AL 92.'

[20:52:10] Johanna: "DAN HOEF IK TEN MINSTE GEEN DUIZENDEN EURO'S UIT TE GEVEN AAN BOTOX"

[20:52:25] Johanna: "WANT DAN ZIE JE HET RESULTAAT TOCH NIET."

[20:52:45] Nynke: 'DAT KLOPT. MAAR ALS JONGETJE VAN ELF MOET JE WETEN DAT IK ME TOCH NOG ERG TOT JE AANGETROKKEN VOEL.'

[20:53:18] Johanna: "DANKJE FRANK. DAT WAARDEER IK. IK ZAL JE OOK ZONDER JE OOGBALLEN NOG EVEN AANTREKKELIJK VINDEN."

[20:53:36] Johanna: "IK HOU TOCH MEER VAN BRUINE OGEN."

[20:53:38] Nynke: 'DAN MOET IK MAAR EEN AFSPRAAK GAAN MAKEN. DENK JE DAT DE CAVIA MEE MAG?'

[20:54:08] Johanna: (Iehl, een jongetje van 11 die een vrouw van 92 mogelijk besmet heeft met een geslachtsziekte? xD)

[20:54:19] Johanna: "WAAROM MOET DIE MEE FRANK?"

[20:54:42] Nynke: 'IK KAN NIET ZONDER MOENIEPOENIE.'

[20:55:25] Johanna: "NOU DAN NEEM JE HEM TOCH MEE FRANK."

[20:55:35] Nynke: 'JA. DAT IS DAN WEL VERSTANDIG.'

[20:55:48] Johanna: "MAAR FRANK, ZOU ER NIET ZOIETS ZIJN ALS OOGBALINPLANTATEN?"

[20:56:26] Nynke: 'JAWEL, MAAR HET PUNT IS DAT UIT DE OOGHOLTES EEN SOORT VAN ZWART SPUL BLIJFT STROMEN ZODAT INPLANTATEN NIET BRUIKBAAR ZIJN.'

[20:56:51] Johanna: "MAAR DAT VANGEN WE WEL OP FRANK."

Psychisch Wèl In Orde.

Vandaag was voorlopig mijn laatste gesprek bij Accare. Waarom? Eigenlijk valt er voor mij met Accare niet zoveel meer te bespreken. Ik kan Esther natuurlijk gaan vertellen over mijn examenstress, of over de lol die ik met Mao heb in de les, of over de perfecte dagen die ik met Miyako en Miso-soup doorbreng, of over mijn zangles, mijn bandjes. Maar heb ik daar nou een orthopedagoog voor nodig? Of een psycholoog, psychiater of systeemtherapeut? Ik denk het niet. De Johanna Meulenberg die op dit moment achter de computer deze post aan het typen is, is niet meer te vergelijken met de Johanna die iets meer dan een jaar en maand geleden van huis wegliep. Laat staan met de Johanna die bijna 2 jaar geleden door Peletier 'Psychisch Niet In Orde' werd verklaard. Als ik op mijn blog zo teruglees waar ik de afgelopen 3 jaar doorheen ben gegaan, en ja, daar heb ik mijn blog en dagboek voor nodig, dan verbaasd het me dat ik nu hier zit, zoals ik hier zit. Met een glimlach op mijn gezicht.

Wat ik heb meegemaakt is niet zo heel indrukwekkend. Voor een groot deel zijn het dingen die ieder pubermeisje meemaakt. Dingen die niet serieus genoeg zijn om de hulp van een persoon met een titel van 3 of meer lettergrepen voor in te roepen. Er zijn een paar uitschieters, maar dan nog. Toegegeven. Zo'n kutleven had ik nou ook weer niet.

Maar daar gaat het niet om. Het gaat om hoe ik me daarmee voelde. De dingen die ik dacht. De angsten en wensen die ik had.

Een jaar geleden rond deze tijd speelde ik regelmatig met de gedachten mezelf van kant te maken. Nog geen anderhalf jaar geleden was ik er heilig van overtuigd dat mijn moeder me verafschuwde, en liever een andere dochter had gehad. Iets minder dan een jaar geleden dacht ik dat ik Mao voorgoed was kwijtgeraakt. Iets meer dan een jaar geleden verbrak ik mijn tweede relatie en dacht dat het mijn laatste zou zijn. Bijna twee jaar geleden kreeg ik mijn eerste paniekaanval. In september twee jaar geleden schreef ik dat ik mijn leven niet meer wilde, en dat ik niet meer wilde zijn wie ik was. In juni dat jaar verloor ik één van de beste vriendinnen die ik ooit heb gehad, en van wie ik waarschijnlijk ergens altijd zal blijven houden. Daargelaten op welke manier.

Dit was mijn leven. Dit was het leven dat ik dagelijks vervloekte. Het leven waarvan ik dacht dat het me op alle mogelijke manieren tegenzat. Het leven dat ik mezelf af wilde nemen.

Vandaag vertelde Esther me dat ik wel degelijk Psychisch In Orde ben. En ze vroeg wat ik ervoor gedaan had. Ik antwoordde dat het enige dat ik eraan gedaan had was; me openstellen voor geluk. Stoppen met bang zijn om te leven, en proberen de dingen in een ander licht te zien. Jezelf dwingen positief te denken is iets dat ik eigenlijk altijd al deed. Dat heb ik immers van huis uit zo geleerd. Wat Piet Paulusma ook voorspeld mag hebben, morgen wordt het mooi weer, en het glas mag dan halfvol zijn, maar als het leeg is schenken we het gewoon weer vol. Net zo lang totdat we geen dorst meer hebben. Het universum geeft me wat ik nodig heb, en mij zal het aan niets ontbreken. Dat komt uit al die antroposofische boekjes die mijn ouders verslonden, dus dat is me met de paplepel ingegoten.

Wat ik deed was niet negatief bestellen, maar negatief focussen. Mijn zicht was zo vertroebeld door mijn eigen ellende dat ik het licht niet meer kon zien. Ik verschuilde me achter dat wat ze mijn depressie noemden, om confrontatie uit de weg te gaan. Ik leefde van medelijden, en trok aandacht op de negatieve manier, en op die manier ook bevestiging dat mensen om me gaven.

Op aandringen van anderen ben ik voor mezelf op gaan komen, ben ik "van huis weggelopen." Ze hebben me moeten dwingen mijn houding aan te passen. Uit mijn donkere, maar veilige schuilplaats te komen, en op zoek te gaan naar geluk, en dat heb ik gevonden.

Op de terugweg van Accare, terwijl ik nadacht over het gesprek en over de veranderingen in mijn leven van het laatste anderhalf jaar, mijn favoriete muziek uit mijn oordopjes kwam en de zon op mijn gezicht scheen, huilde ik. Ik huilde omdat ik blij was, blij met mijn leven.

Er is me in die jaren heel wat afgenomen, maar nu heb ik er zoveel voor terug gekregen. Ik heb de meest fantastische vrienden die ik me kan wensen, ik heb de intelligentie om met een beetje geluk zonder al te veel problemen te slagen voor mijn eindexamen, en mochten die problemen zich wel voordoen, dan heb ik een geweldige mentrix. Ik heb een familie waarvan ik ontdekt heb dat ik ze, ondanks de problemen die we met elkaar hebben, voor geen goud zou willen inruilen. Een plek waar ik toch echt thuishoor. Ik heb zangles, en een stem die nog lang niet alles is, maar redelijk vooruitgang boekt. Ik heb een dak boven mijn hoofd, genoeg te eten en te drinken. Ik heb over een jaartje kiesrecht, en ik mag gewoon naar school.

Ik kreeg tranen in mijn ogen bij het idee dat ik dit alles vorig jaar bijna had opgegeven. Als ik toen voor de trein was gesprongen, had ik Loes en Nynke nooit leren kennen. Dan had ik Mao's situatie niet zien verbeteren, zoals nu. Dan had ik nooit uit mijn moeder's mond gehoord dat ze trots op me was, en dat ze van me hield. En dan had ik Aikurushii-sama nooit geknuffeld. Als ik toen had opgegeven, had ik nooit kunnen ervaren wat ik had kunnen hebben. Wat ik nu heb. Dan zou ik niet gehoord hebben dat ik Psychisch In Orde ben. Wat zou dat ontzettend zonde zijn geweest! Hoe heeft het ooit maar door me heen kunnen gaan om een leven als deze weg te

gooien!

Natuurlijk is mijn leven nog steeds niet perfect (dan kan ook niet, volgens mij) maar een jaar geleden had ik echt niet voor mogelijk gehouden dat ik me nu zo gelukkig zou kunnen voelen. En nu het zover is waren al die jaren dat ik me niet zo happy voelde het driedubbel en dwars waard. (Ik zeg overigens niet dat ik gelukkig ben, want dat is een gevaarlijke uitspraak. xD Ik VOEL me gelukkig, en dat lijkt me ook wel even genoeg ik ben nog jong.)

Deze blog wordt veel langer dan ik had gepland, maar ik moet nog één ding kwijt: Deze enorme veranderingen in mijn leven had ik nooit alleen teweeg kunnen brengen. Ik wil alle mensen die mij in deze periode, en ervoor en erna, bewust of onbewust bij hebben gestaan, vanuit de grond van mijn hart bedanken, ookal leest het meerendeel ervan dit toch niet. Dankjewel Mao, Cupcake, Stephen, Jelle, Michiel, Marc, Petra, Danielle, Eliza, Kapstok, Neko-sensei, Aikurushii-sama, Pierelier, Pepita, Eline, Yumi, Hannah, Nina, Ilse, Markus, Lotje, Mama, Esther, Pa, Arend, Rutger, Deborah, Nynke en Loes. (Random volgorde. xD)

Thank you all, for changing my life.

(Oh Johanna wat kun je toch weer heerlijk dramatisch doen. x3)

How The Darkness and The Pretty Night Child Went To See The Beautiful Sky.

I Predict A Riot.

"Betekent dat nou dat je een riool zwanger hebt gemaakt?"

- Koibito-sama, 2010

Afgelopen weekend was het weekend waar ik al weken, zo niet maanden lang vol verwachting naar uitkeek; Miso's verjaardag en feestje. Drie dagen die ik op geen enkele manier beter had kunnen besteden. Zoals ik dit tussenuur op geen enkele manier beter zou kunnen besteden dan door alvast te beginnen aan het uitgebreide verslag wat er moet komen.

Vrijdag 1 oktober

First things first. Deze dag begon als iedere andere doordeweekse vrijdag. Ik stond op, kroop een paar uur lang achter de computer (eerste 3 uur vrij, as usual) en ging naar school. De vier uur die ik op school stad werden gevuld met vage lessen waarvan ik me de inhoud niet herinner behalve het bespreken van het nieuwe regeerakkoord bij Maw. (We're all gonna die. TT__TT) De rest van de dag bestond voornamelijk uit Susanne lastigvallen met random dingen waar ik me druk om maakte en heel veel gehyper.

Toen de schooldag dan eindelijk voorbij was ging ik naar huis, pakte mijn spullen in, kleedde me om, maakte een reisplanner, at om half 6, wat wel zo ongeveer een record moet zijn, en stapte om 7 minuten over 7 in de trein, voorzien van een treinkaartje dat was goedgekeurd door de klantenservice van de NS, die ik speciaal daarvoor had geraadpleegd. De conducteur dacht daar echter anders over, en beweerde dat mijn kaartje op de reis van Venray naar Sneek geen geldig vervoersbewijs zou zijn. Uiteindelijk bleek dat hij wel gelijk had (dat hobbyloze figuur liet me het bewijs zien in de regelementen van de NS, waarvan hij precies wist waar het stond en onder welk kopje. Zou hij 's avonds in zijn eenzaamheid uit pure wanhoop de regelementen van het bedrijf waar hij werkte uit zijn hoofd leren in de hoop promotie te maken en meer kans te krijgen op een gelukkig leven?) Maar nadat de hele coupé in opstand kwam (wie staat er nou niet achter een onschuldig schattig moe meisje tegenover zo'n enge, oude onvriendelijke conducteur? ;D) gaf hij toe dat de meesten van zijn collega's het toch niet zouden zien, en me anders wel zouden matsen, en dat ik dus rustig met het kaartje kon blijven reizen. En ja hoor, toen ik opnieuw gecontroleerd werd in de volgende trein was er niets aan de hand.

Luttele uren later stapte ik uit de trein in het verre Venray, waar ik werd opgewacht door mijn lieftallige Koibito en haar imouto. Na de laatste had te hebben gelegd aan ons cadeautje voor Soup besloten we maar te gaan slapen. Dat duurde alleen nog wel even, want eenmaal in pyjama gingen we nog even kletsen en muziek luisteren op Miyako's iPod. Tegen de tijd dat we allebei in dromenland waren aangekomen moesten we over een paar uur alweer de trein halen, en toen we wakker werden waren we dus allebei een beetje moe. Maar we waren zenuwachtig en hyper genoeg om toch vol enthousiasme te beginnen aan een nieuwe dag.

Zaterdag 2 oktober

We hadden de trein van 7.47 en begonnen aan een reis die al met al zo'n 4 uur zou duren. Loes was nogal nerveus over het voor het eerst in haar leven zonder volwassene met de trein reizen, dus besloot het treinverkeer zo vriendelijk te zijn om nergens vertraging te hebben, mijn dank daarvoor. En na ons in Nijmegen te hebben voorzien van een bedankt-voor-de-gastvrijheid-enzo-cadeautje voor de moeder van Nynke begon de lange reis pas echt. Die lange reis was alleen, in tegenstelling van de heenreis van Hoogeveen naar Venray zo voorbij, want het was gewoon hartstikke gezellig met zijn tweeen! We brachten de uren door met manga lezen, choco-rice-gevallen, kleffe broodjes, en heel veel muziek. Ook hebben we ervaren dat heftige zenuwachtigheid, veel chocola, en achteruit rijden in de trein geen handige combinatie zijn. Gelukkig reden we het grootste gedeelte van de reis gewoon vooruit.

Eenmaal bij Nynke aangekomen begonnen we vrijwel meteen aan een potje Twister, om al snel tot de conclusie te komen dat we er geen van drieën echt op waren gekleed. xD Maar dat mocht de pret niet drukken, (Vreemde uitdrukking) en de Twister-sessie werd opgevolgd door een spelletje Singstar. Voor iedereen die dat nog niet wist; Singstar is leuk. We hadden boyfriends die op girlfriends leken, bezongen een zekere nacht in het mooiste lied en bezwangerden een riool. Toen we genoeg hadden geoefend voor die besloten we Nynke haar cadeautje te geven voordat de anderen er waren. Now thàt was awkward. Tegen je camera praten is één ding. Terugkijken hoe je tegen je camera praat is nog een ding. Maar terugkijken hoe je tegen je camera praat samen met degene over wie je tegen je camera praatte en bij vlagen diegene's moeder, is enigzins genant. xD (De boopers waren nog minder genant dan de serieuze stukjes xD) Maar het was het natuurlijk wel waard, en Nynke's reactie op het filmpje maakte al het gestress dat we erover hadden gehad goed.

Na het filmpje gingen we even naar buiten om een stukje te lopen. Friesland is cool. Er zijn heel veel grachtjes en slootjes en bruggetjes en meertjes enzo. Dus daar gingen we rondlopen en bepaalde niet nader gespecificeerde onderwerpen heerlijk afkraken. Het was lekker weer en hetb gesprek was leuk, en bovendien hadden we nu met z'n allen een 'Riverside Walk' gemaakt, net als in K-On!! (We hebben ook op verschillende plaatsen (lees: 2 meter van elkaar af) naar dezelfde lucht gekeken, dus nu alleen nog de sleutelhangers. ;D)

Toen we terugkwamen was Djoke al gearriveerd en was het wachten nog op Elise en Merlyn, die niet veel later ook aankwamen. Toen begon de echte Twister-Match. De eerste die af was moest ook als eerste haar cadeautje geven. Wel eens geprobeerd te Twisteren met zijn vijven op het speelveld? DAT IS LEUK. En het doet pijn. xD Je kreeg de meest fascinerende houdingen. Iedereen zat onder elkaar door, over elkaar heen, achter elkaar langs, tussen elkaar door en je wist bijna niet meer welke armen en benen nou van wie waren. Als ik het me goed herinner was Djoke als eerste af. Of was het Loes...? Daarna ik. In ieder geval bleven Merlyn en Elise als laatste over, en ze waren allebei ook niet kapot te krijgen. Eigenlijk was hun wedstrijdje tegen elkaar redelijk pointless, aangezien ze samen een cadeautje hadden, maargoed. Competatieve mensen zijn nu eenmaal competatief. Ik weet niet eens meer wie er nu uiteindelijk gewonnen heeft, maar dat doet er ook niet toe. Het duurde lang voordat er iemand af was. xD

Na het Twisteren gingen we weer Singstarren, dit keer met z'n allen, en dat hebben we ook bijna de hele avond gedaan. Het grappige was dat Merlyn en Elise, die in het begin meteen begonnen te klagen dat ze niet konden zingen en dat ze geen Singstar wilden doen uiteindelijk nog haast het meest enthousiast waren. Ze waren haast niet bij de mics weg te slaan. In zo'n geval doet pizza wonderen, vandaar dat we een tijdje later ook met z'n allen hongerig de straat overstaken om bij de pizzeria van Nynke's ouders te gaan eten.

Hier begon de volgende verbeten strijd. Namelijk de tussen de machtige pizza's en de etende meisjes. Die pizza's waren GROOT. En ze waren MACHTIG. Maar ze waren wel heel LEKKER! 8D En het was leuk om eens in een chic restaurant te eten! 8D Dat doe ik ook niet iedere dag! Echt zo een met kaarsjes op tafel, en in leer gebonden menukaarten en stokbrood met kruidenboter vooraf. =3 (Ze hadden ons alleen wel mogen waarschuwen dat je je eetlust nodig ging hebben voor de pizza. xD)

Toen we allemaal onze buikjes rond hadden gegeten waggelden we verzadigd weer terug naar het huis/hotel en begonnen aan een volgende Singstar-sessie, afgewisseld met King's Game, wat resulteerde in vreemde taferelen als een stoelendans en een intensieve kabouterdans. Uiteindelijk werd het grootste deel van de avond toch gevuld met Singstar, en de film die eigenlijk gehuurd had moeten worden heeft volgens mij niemand echt gemist.

Maar nadat Djoke, Merlyn en Elise werden opgehaald was de avond voor ons nog lang niet om! Na de laatste liedjes Singstar gingen we naar boven om gezellig te kletsen en elkaar serenades te geven. (Loes + Rose = LOVE. Had ik al gezegd dat Loes en Nynke live nog 453692501945619 keer beter klinken dan wanneer het geluid verkracht wordt door Audacity een crappy mic?) Loes viel vrij snel in slaap, waarna Nynke en ik nog een hele tijd doorpraatten over zaken die Loes toch beter niet kon horen, zoals Tegami Bachi. x3 Maar na een tijdje vielen ook wij in slaap.

Zondag 3 oktober

Na lekker uitgeslapen te hebben gingen we naar beneden om anime te kijken onder het genot van tosti's en appeltaart met slagroom. We keken epi 1 van Bakuman en de eerste 2 epi's van Higashi no Eden, maar toen waren we het zat en gingen we weer naar boven, waar we de geringe tijd die we nog hadden opvulden met liedjes zingen, onder het bed liggen, Shiki-scenes naspelen en choco-rice eten. Daarna moesten we er dan toch aan geloven; op naar het station. We waren aan de late tijd, dus we zaten behoorlijk te stressen terwijl Martin ons in snetreinvaart naar het station racede. Die sneltreinvaart was niet zo gunstig voor mijn maag, maar de trein haalden we! (Danku, Martin.)

De deuren van Arriva-treinen blijven zo'n 6 a 7 seconden open, daarna gaan ze automatisch dicht met veel lawaai en spectaculaire lichteffecten, maar als je dan op een knopje drukt gaan ze weer open. Dat hield dus in dat wij, totdat de trein wegreed, iedere 6 seconden op het knopje drukten. Dat is verrassend zenuwslopend, want iedere keer dat de deur opengaat weetje dat het de laatste kan zijn. (Drama drama drama) En zo reden we om half 5 dus met grote tegenzin weg uit het mooie Sneek, waar het leven goed is.

Gelukkig hadden Loes en ik nog het stukje samen reizen, wat natuurlijk veel te snel voorbij vloog. Het afscheid in Nijmegen viel behoorlijk zwaar. Zoals ik Loes in die trein achterliet... Het liefst had ik haar in mijn tas gestopt en mee naar huis genomen. Maarja, dat kon nou eenmaal niet, dus herhaalden we het ritueel uit Sneek. (Veolia-treinen werken net zo als Arriva-treinen)

Het laatste stuk, van Hoogeveen naar Nijmegen moest ik alleen doen, waar ik een beetje tegenop zag, maar ook dat bleek mee te vallen, want toen ik ergens bij een station waarvan ik de naam ben vergeten waar veel mensen uitstapten ergens anders ging zitten omdat de mensen waar ik bij zat nogal luisruchtig waren en er nu meer plaats was vrijgekomen, kwam ik tegenover een jongen te zitten die me herkende van de heenreis die vrijdag. (Dat is een lange zin.) Hij was één van de mensen die toen in opstand was gekomen tegen de conducteur, en moest naar Groningen, dus daar heb ik de hele weg gezellig mee zitten praten! We hadden een goed gesprek over religie, politiek, filosofie, hulpverlening, en al die andere dingen waar je een goed gesprek over kunt voeren, en zo was de terugweg best gezellig. ^^

Nu ben ik weer thuis, en is alles weer same ols same old. Nouja same old...? Jemig, wat een dag was vandaag. Ik heb geen zin meer om het allemaal uit te typen, maargoed. Ik wil het weekend terug. ;___;

Ik snap er niks van. We kennen elkaar via internet. Spreken elkaar bijna alleen maar online, en dit was nog maar de 2e keer dat ik jullie ontmoette, maar ook nu was alles weer perfect! Ja, ik was zenuwachtig, maar toen dingen eenmaal op gang waren voelden ik me helemaal op mijn gemak. Ik heb geen last van... waar ik altijd last van heb als ik wil dat mensen me aardig vinden. Ik heb geen drang me te bewijzen, en ik heb geen twijfels over jullie gebaren. Het voelt alsof ik jullie al jaren ken en het lijkt wel alsof onze persoonlijkheiden naadloos op elkaar aansluiten.

Lieve Koibito en Miso Soup, ik ben zo blij met jullie! <3

Spontane Uitspatting van Genegenheid.

Mijn koibito, ons eten en het kwaad; Jullie maken mijn leven zo leuk! <3

Reasons to be happy.

* After always having wanted to be in a band, I am now in two of them. ^^

* Na de zomervakantie krijg ik eindelijk zangleeeees! 8DD

* Mao gaat waarschijnlijk ook in Utrecht studeren, en zij blijft ook eerst thuis wonen, dus dan kunnen we gezellig samen pendelen!

* Ik ben rijk! 8D

* Ik ga donderdag treinen met Rianne!

* Ik heb 87 subscribers op YouTube! 8D En een beter opneemprogramma. (Adobe Audition, waar ik niks van snap, maar dat is bijzaak.

* I have made two amazing new friends! ^^

* The following phrases being said to me:

[21:28:01] Loes: Je raakt ons niet zomaar kwijt

[21:28:16] Nynke: Wij blijven aan je plakken tot je oud en verrot bent

Open your eyes, open your eyes, open your eyes, and see that life is beautiful! <3

Heeft u dit meisje gezien?

Na vele maanden van het van enorme comments, diverse msn-gesprekken en eindeloze Skype-calls was het gister dan eindelijk zover. Mijn eerste meeting met de befaamde Miyako en Misora, (ook wel bekend als Loes en Nynke) in het pittoreske Sneek. (Heerlijk woord; pittoresk) En alsof dat nog niet genoeg was waren er ook nog drie andere vriendinnen van Nynke, die ook allemaal cool waren: Elsa, Djoke en Merlyn. Wat we zoal gedaan hebben;

* Rond lopen, en op random plekken still blijven staan om te praten.

* Heel veel foto's maken. ^^

* Lantaarnpalen mishandelen.

* Ijsjes eten. =3

* Fietszadelhoezen op ons hoofd zetten.

* Onder een flikkerlamp gaan staan om een engel te zijn.

* Niet nader geidentificeerde zaken in een boom aanschouwen.

* Contactlenzen zoeken.

* Schizofreentje spelen.

* Friet/Patat eten onder een tsunami.

* Naar de bios gaan.

* Dramatisch afscheid nemen op het station.

Op de heenweg was ik superzenuwachtig. Ik keek om de haverklap op mijn treinplanner (Want ik ben toch zo onervaren met treinreizen. x'D Ik trilde als een rietje en bij ieder station dat ik dichterbij Sneek kwam ging er zo'n golf van zenuwen door mijn buik. Toen ik er eenmaal was bleek echter al gauw dat de zenuwen nergens voor nodig waren geweest, want het was supergezellig, en ik voelde me al heel snel op mijn gemak. ^^ Zelfs van mijn vermoeidheid merkte ik niet veel! (Ik had de nacht ervoor niet geslapen. Gewoon niet. Af en toe een paar minuten half, dat je je nog wel bij bewustzijn bent, maar het wordt wat wazig. Maar meer niet. Waarom niet? Geen idee, ik heb alles geprobeerd om in slaap te vallen, maar niks hielp. Zal wel door de zenuwen komen.) Op de heenweg naar het station regende het, maar verder was alles perfect! Het weer was perfect, de film was leuk, en Loes en Nynke waren geweldig, net als Elsa, Djoke en Merlyn.We hebben ontzettend veel gelachen, gekletst en gefacepalmed (en geface-lantaarnpaal'd) en de ijsjes waren zo lekker! 8D

Met andere woorden; Helemaal voor herhaling vatbaar! ^^

It's my party and I cry if I want to.

Felicitaties since last update: 12*

- Otou-san

- Noëlle

- Patii-chan

- Dyna-san

- Jelle

- Oma

- Amy

- Michelle-san

- Takeshi (al eerder, maar dat zag ik net pas. x'D)

- Su14 (Blijkbaar een van m'n 'vrienden' op MAL)

- Vensito (Zelfde verhaal)

- Karin

Presents since last update: 7*

- Een superlieve e-card met gedicht van Newien

- Een enorme taart op een foto! van Patii-chan (JA DAT TELT OOK.)

- Zo'n beetje de hele krullenlijn van Andrélon. x'D (Dat tel ik als 1) van Suus

- Een krultang van Suus

- Deo van Suus

- Een SUPERLIEF filmpje met fandub van Mitsuki!

- Edgar van Michelle-san.

- 25 Euro en een kaartje van Otou-san

Bluh. Ik ben echt stom. Ik had gewoon mee moeten gaan. Ik heb net een half uur zitten janken omdat ik me alleen voelde. Ben je net 17, huil je nog om je mama. x'D Oh the irony. En ik moet ook nog steeds ongesteld worden, zal het ook wel aan liggen. Zo stom. Ik raakte gewoon ineens in paniek, ik wilde niet meer alleen zijn. Ik heb 2 uur geleden Otou-san gebeld, maar die sliep nog, zal nu wel zo'n beetje onderweg zijn. Mommy is inmiddels klaar met werken, en is nu alleen nog even de paarden aan het doen. En ik zit hier alleen mezelf zielig te vinden! 8D Jeez, las ik die e-card, moest ik nog harder huilen. -_-' Maar het gaat nu wel weer beter hoor. Ik heb mijn moeder gesproken, en net toen ik mijn MAL vernieuwde vond ik weer 2 verjaardagskrabbels! ^^ Eentje dus inclusief gigantische taart op foto van Patii-chan. Ik ga em gewoon posten:

Mooi is ie hè? 8D Zie, ik hèb wel vrienden! Op internet. x'D Ook wel daarbuiten natuurlijk. Maar toch opvallend dat ik van Jorine, Stephen en Susanne nog geen felicitaties heb gehad. Maarja, dat is vast omdat zij een leven hebben, en de mensen die de hele dag op internet zitten op allerlei manieren aan mijn verjaardag worden herinnerd. x'D YAY FOR HET FANDUB FORUM.

*Last update: 16.15

Mams is inmiddels thuisgekomen met taart en kadootjes van Suus, en ik heb net even met Mitsuki geskyped en het liefste filmpje bekeken! ^^ En ik heb Edgar gekregen! Van Michelle-san. (Ben er zojuist achtergekomen dat EternalFate zo heet) EN HIJ IS SEXY. 8D

*drools* And he's all mine. ^^ Be jealouse people, be jealouse! x'D