Anger, Fear and Worries.

Vandaag was een kutafsluiting van een kutweek. Ik snap het niet meer. Ik snap mezelf niet meer, ik snap Suus niet meer, ik snap wiskunde niet meer (huh ? heb ik dat ooit wel gesnapt ?). Ik snap niets en niemand meer. Verliefdheid, vriendschap. Zo mooi en toch zo vals... Ik haat ruzie, ik kan er niet tegen. Ik wil dat dit ophoudt, dat alles weer goed komt, maar op dit moment zie ik ook geen uitweg. Ik weet niet meer, ik voel alleen nog maar, en ik denk en doe, ookal weet ik niet wat. Ik ben bang. Bang om de mensen van wie ik hou te verliezen, bang om te falen. Bang voor die zelfde machteloosheid die me al te vaak heeft uitgeput. Bang om mensen kapot te zien gaan. Bang voor verdriet dat ik niet aankan. Ik ben bezorgd. Bezorgd om mensen waar het niet goed mee gaat. Bezorgd om mensen om wie ik geef. Bezorgd om tijden die nog komen, al weet ik niet hoe en met wie. Ik ben boos. Boos op de mensen die me vertellen wat ik wel en niet moet doen. Boos op Oosting, omdat hij áltijd mijn werkboek pakt. Boos op het jochie van hooguit twaalf dat mij vandaag met een mes bedreigde. Boos op mezelf dat ik me liet bedreigen door een jochie van twaalf. Dat ik voor het eerst in mijn leven écht geen oplossing zie. Dat ik de hele week niets goed lijk te kunnen doen. Boos op mijn computer omdat Youtube het niet doet. Ik ben uitgeput en inspiratieloos. Ik ben niet depressief, of suïcidaal. Ik ben alleen bang, bezorgd en boos. En moe, ik ben zo moe. En het ergste is dat slapen niet helpt. Als ik wakker word, ben ik nog net zo moe als toen ik ging slapen, alleen kan ik niet blijven liggen, want het leven gaat door, ook zonder mij. Gelukkig heb ik vrienden. Al maken ze me soms boos, bang of bezorgd, ik hou van ze. Ik kan met ze lachen en huilen. Zeggen dat ik van ze hou, en zeggen dat ik ze haat, zodat ze weten dat ik het toch niet meen, dat hoop ik ten minste. Ik haat ze niet, dat zeg ik ook nooit. Woede doet rare dingen met mensen, het laat ze dingen zeggen die ze niet menen. Bezorgdheid ook, het laat ze dingen denken, waar ze anders niet eens op zouden komen. Angst kan je laten trillen, flauwvallen, huilen, schreeuwen, smeken en rennen. Maar dat wat mensen echt tot waanzin drijft, dat noemen ze liefde.

Liefde verzwakt de knieën en vertroebelt het denkvermogen, maar wat een kracht schuilt er achter die gebreken.

Dat heb ik niet zelf bedacht. Dat is een of andere quote ofzo... Het klopt wel. Liefde laat je niet alleen liefhebben, maar ook haten. Je doet dingen die je anders nooit zou doen. Niks lijkt meer zinvol te zijn wanneer je niet in de buurt bent van die ene persoon. Maar het is voor iedereen anders. De één wordt vrolijk, de ander depressief. De één wordt verlegen, de ander spontaan. Maar er zijn ook mensen die er helemaal niet me over weg kunnen, maar wat doe je daaraan ?

Little Spider, I want you to know, no matter what, I'll be there. I'm not like Lhoeks, okay ?

I won't let you fall, I'll promise. You'll only lose me, if you push me out of your world, but that's not my fault. I care about you, I love you. I'm afraid of losing you, so please hold on.

Poem for a friend...

Long time no blog =O !!! Ik wist dat ik het niet dagelijks vol zou houden xD. Maargoed... Er is veel gebeurd maar ik heb geen zin om dat allemaal te vertellen, dan vallen jullie in slaap. Ten eerste wil ik een gedicht posten :

I'm offering you my hand, but you won't take it.
I'm opening my door, but you keep walking though the rain.
I'm trying to help, but you prefer pain.
I'm trying to help, but you won't let me in.
I want to help, don't know where to begin.
Why should I keep trying ?
You don't want my help.
All You do is destroying yourself.
Don't you know I care ?
Is there nothing I can do ?
Is there anything to share ?
And do you want me to ?
Don't expect me to understand your choice.
Don't expect me to listen to your voice,
when you say no one would miss you,
'cause I would.
If anything could make you happy, what would it be ?
Life is not that bad, you know.
I wish that you could see.

Degene over wie dit gaat weet het zelf.

En dan: Crushes. Even, heel even, dacht ik dat ik een andere crush had. Hij is al in mijn leven sinds ik een piepklein opdondertje was, en ik heb mijn hele leven al een zwak voor hem. Hij is lief, schattig en hij is 19. Ik ken hem al eeuwen, en ik vind hem altijd al leuk, het is alleen nog nooit verliefdheid geweest. Dat is het nu nog niet. Dat dacht ik wel, even. Tot ik mijn echte crush weer zag. Weg hoop. Life sucks. NEE IK BEN GEEN EMO !!!


Wat kan ik nog meer schrijven ? Waar kan ik nog meer over klagen ? Over paaseieren met advocaat erin ? Over zussen met asperges ? Over vriendinnen die ik wil helpen, maar die geen hulp accepteren ? Wat heeft het voor nut...

Slow Hands...

Muziek : Muse - Time Is Running Out
Stemming : Moe en vaagjes

Wat is er vandaag gebeurd ? Relatief weinig... Voornamelijk daily boring shit. En Miss Control Freak besloot een poging te doen weer controle te krijgen over de Suus-klas-gezeik-situatie. Je merkt wel dat het niet haar afdeling is aangezien ze de preek begon met de zin : 'Wat de boer niet kent dat vreet hij niet.' Dom. Ik geloof niet dat het heel veel indruk heeft gemaakt, maar ze heeft het geprobeerd.... Wat is er vandaag nog meer gebeurd ?? Ik heb weer met mijn 'vrienden' gepraat. Het was alsof er niets gebeurd was, maar zo voelde het niet. Het zou fijn zijn als alles weer hetzelfde zou worden, maar dat wordt het niet. En ik weet niet of ik hun ooit weer kan vertrouwen.

Muziek : Interpol - Slow Hands

Ik heb "Bob" vandaag gezien. Zoals bijna elke dag. Hij zei niets, hij zag me wel. Hij keek me aan. Waarom is het zo moeilijk ? Gelukkig heb ik altijd nog de mensen die wèl om me geven en me niet in de steek laten (hoop ik.) Morgen met Danoon en Eliza naar de stas en dan een filmmarathon. Ik weet niet zo goed wat ik moet schrijven. Hoe ik me voel ? Voornamelijk in de war denk ik. Ik heb nog steeds zoveel vragen en zo weinig antwoorden. Ik wou dat ik me over mijn verliefdheid heen kon zetten, net als Suus. Dat zou alles zo veel makkelijk maken. Als ik probeer na te denken over de situatie dringt hij gewoon ongevraagd mijn hoofd binnen en krijg ik zo'n raar gevoel in mijn maag... Ik haat hem. Nee, wacht, ik ben verliefd op hem. Ik hou van hem. Hou ik van hem ? Is dat overdreven ? Ik weet het niet... ik geef wel om hem...

Muziek : Interpol - Evil

Soms heb ik gewoon een Interpol-bui, weet je. Soms krijg ik er inspiratie van, maar het klinkt ook gewoon lekker vind ik. Dank Eliza's vader voor muziek. ik zou serieus niet zonder kunnen, vind het dan ook heel frustrerend als Youtube irritant doet omdat ik te weinig schijfruimte heb... Grrr... Zucht.
Ik weet het niet meer. Sorry ik had ff zin om dat te zeggen. Ik ben moe, uitgeput. Straks ga ik slapen en als ik dan wakker word ben ik nog steeds moe. Dat is het kutte. Ik blijf de laatste tijd gewoon moe, hoeveel ik ook slaap. mijn hoofd is oom moe, daarom heb ik zo vaak hoofdpijn en black-outs. Wanneer houdt dit op ?? Houdt het uberhaupt ooit op ?? Het moet ophouden. Dat moet gewoon.

Muziek : Interpol - Cmere

Hoe loos kun je bezig zijn ??? Suus en ik waren gewoon aan het kijken welke klassen en leraren er leshadden op de b-vleugel, terwijl we zelf vrij waren...
Nee, ik heb nog steeds geen leven gevonden. Als ik mijn rooster check, kijk ik bijna altijd ook op "Bob's" rooster. Dat doen mensen zonder leven. Of verliefde mensen ? is er een verschil ? Het valt echt op hoe vaak ik dat vraagteken gebruik weet je. Ik weet gewoon weinig, misschien kan ik dat als excuus gebruiken om naar de Havo te gaan, aangzien ik met mijn cijfers op Atheneum kan blijven....

Muziek : Interpol - Rest My Chemistry

De tekst van dit liedje begint serieus pas op 1:20 ofzo, maar de intro is ook al vet opzich. Maaruh... ik heb niks meer te vertellen, tenzij het boeiend is om te weten dat ik de kippen van de buren door de brievenbus schij te hebben gedouwd. (T&T) Oh ja, en ik ben Cleopatra.

Vaarwel, onderdanen. (Hoezo Ego ?)

Een ode aan van alles.

Birdy keeps blogging \o/...

Lol, ik heb het nu al langer volgehouden dan ik dacht, dit wordt zowaar mijn vijfde blog !!! *juicht* Maargoed. Vandaag was een raaaaaaaare dag. Ik heb van 8 tot 2 op school gezeten en in totaal hooguit 120 minuten lesgehad !!! Birdy skips classes ??? Neuh, ik had steeds een goede reden. De eerste twee uur heb ik gewoon bijgewoond, het derde uur gemist, ongeveer 10-20 minuten van het vierde uur bijgewoond, en de rest ook gemist. Het is zo vaag allemaal, ik vraag me voortdurend af : Waarom gebeurt dit ? Waarom met mij ? Waarom nu ? Waarom hier ? Ik maak de laatste tijd wel veel mee, maar dat is niet iemands schuld. Misschien raar, maar ik geloof niet zo in toeval, het is misschien niet de bedoeling dat dit allemaal gebeurt, maar het gebeurt. Vannacht droomde ik dat alles weer goed kwam; mijn 'vrienden' waren mijn vrienden meer, de sneue figuren gingen naar de HAVO, Ik en mijn vrienden naar Atheneum. Nee, dat is niet cliché... Dromen zijn bedrog, zeggen ze. Maar ook daar geloof ik niet in. Dromen betekenen altijd iets. Soms gaan ze over iets dat je bezighoudt, waar je bang voor bent, of juist wat je wilt. Als je droomt dat je in de zomer gaat schaatsen op de zee en dan door het ijs zakt en gered wordt door een zeker persoon die je mond-op-mond-beademing geeft, betekent dat waarschijnlijk gewoon dat je smoorverliefd bent. Het slaat nergens op, ik weet het. Maar het betekent wèl iets. En dan nu: Een ode aan morele steun !!!

Een blik in je ogen
Een lach vol begrip
Met jou kan ik praten
Zonder gezeur
Je neemt de tijd
Je luistert echt
Ik zie het aan je ogen
Die zich tot spleetjes versmallen
Ik zie het aan je mond
Je lach verdwijnt
Je denkt met me mee
Ik zie je houding
Je kijkt door me heen
Je ziet wie ik ben
Je ziet aan me
Dat ik ergens mee zit
Je geeft me advies
Zonder te pushen
Je neemt me serieus
Zonder te fronsen
En dan die blik.

Suus, jij zal denken precies te weten over wie dit gaat, maar het gaat ook over jou, en over Peet, Eliza en Danoon. Het gaat over iedereen die me steunt, die me accepteert zoals ik ben. Die me een kans geeft, die naar me luistert en me begrijpt.

Dankjewel
Voor die aandacht
Die steun
Dat gehoor
Die zekerheid dat er altijd wel iemand is
Iemand om me te troosten
Om me te helpen
Iemand om er voor me te zijn
Een oor voor mijn gezeik
Een arm om mijn schouders
Dankjulliewel
Ik zou het niet weten
Zonder jullie
Want al is de situatie zo hopeloos
Praten helpt altijd
Zo weegt mijn shit iets lichter
En zoals jullie er voor mij zijn
Zo ben ik er voor jullie
Altijd
Wat er ook is
Ik hou van jullie
Dat neemt niets of niemand ons af.

Capiche ?

Zo. Dat is eruit. Susanne vindt dat ik niet genoeg plaatjes op mijn blog zet :O !!! Wil je een picspam Suus ??? Een picspam kun je krijgen !!! xD

Ja, dat zijn schoenen ja. Wat moet ik anders picspammen ???

Hmm...

Das gewoon een mooi plaatje ^^ Wat nu ??? Bandjes dan maar ? Ach jaa...

Pinback is best geniaal weetje ?? Ik bedoel : You're wasting my time, like mini crosswords do.

Superautomaticpilotmotorrunningdowncirclesintheparkinglot. Selfsuspendingsystembitherintheneckandquickandkissedherandtookallshegot. OkGo... ^^ Damiann (Cute !)

The Kooks. Luke Pritchard (krullenbol vooraan) is ook bèst snoezig ^^

Editors. Chris kijkt een beetje vreemd.

En dit is Interpol. Volgens mij moet die rechter kerel niezen XD

Maargoed, back to life. Ik zou nog veel verder kunnen picspammen, maar ik ben niet meer in de mood. Ik heb net mentorgesprek gehad. Zelfs mijn moeder is het met me eens over Miss Control Freak die stiekem een mens blijkt te zijn. Geef haar een blad met wiskundige formules en ze is in haar element. Geef haar een kind met asperges, een aantal problemen en een vriendin die haar steunt, ook al is ze anders, en ze verandert in een klein, onzeker vrouwtje die zich absoluut geen raad weet met de situatie. Miss Control freak losing Control. Maar wat is nou belangrijker ???

Dan hebben we nog altijd het hoofdstuk 'crush'. Waar is de grens ? Wanneer ben je zo verliefd dat het simpelweg niet erger kan worden ? Wanneer ben je in staat je over je verliefdheid heen kan zetten ? En wanneer gaat een puberale verliefdheid over in 'houden van' ? Ik weer het niet, maar het wordt nu allemaal zo heftig... Iedere keer dat ik hem zie wordt het erger, heftiger, moeilijker. Iedere keer wordt hij liever, leuker, slimmer... Wanneer houdt het op ???

Nog een plaatje dan, omdat ik Muse er nog niet bij had gezet :

Dat was het voor vandaag... Denk ik. Ik ga zo afwassen, en wiskunde maken, en schrijven, en slapen, en andere daily boring shit...

Bye.

Om gek van te worden.

Ik word gek. Ik ben al gek en word nog gekker. Ik word gek van mensen die denken dat ik geen hersens in mijn kop heb. Van mensen die denken dat ik niet voor mezelf kan denken. Van mensen die andere mensen geen kans geven te laten zien wat ze waard zijn. Van mensen die mijn vrienden kwetsen. Van mensen die me dwingen keuzes te maken. Van mensen die die keuzes het liefst voor mij maken. Van mensen die me niet begrijpen, maar denken van wel. Van mensen die me willen helpen, die me een hand reiken, om vervolgens hun nagels in mijn vingers boren zodat ik mijn evenwicht verlies. Van mensen die mijn eigen keuzes niet accepteren. Van mensen die zeuren over huiswerk, terwijl er zoveel dingen zijn waar ik gek van word. Maar het meest gek word ik van de mensen die zolang zeiden mijn vrienden te zijn, maar me keihard laten vallen als ik niet bereid ben mijn echte vrienden voor ze op te geven.
Mensen vragen veel van me, te veel. Ik wil die keuzes niet maken. Ik wil verdomme geen partij kiezen, maar ik wil ook niet dat er voor me gekozen wordt. Hoe kunnen ze zo blind zijn terwijl ze denken dat ze alles zien ??? Ik snap het niet. Ik snap het echt niet, het is nog ingewikkelder dan een wiskundesom. Er zijn geen ezel's bruggetjes, geen leraren die het uit kunnen leggen. Leraren... Ik heb jaren gedacht dat ze kwaadaardig waren. Dat het buitenaarese wezens waren, die naar de aarde waren gezonden door een kwade macht, met als doel om ons leerlingen het leven zuur te maken, om onze hersenen uit te drogen met saaie verhalen. Ze leken altijd zo oneerlijk. Maar nu heb ik iets ontdekt : leraren zijn mensen. Dat roepen ze de hele dag. Dat ze fouten maken, dat fouten maken menselijk is. Dat is waar, misschien is het het enige dat sommige leraren zeggen dat waar is. Ik maak ook fouten, dus kan ik opgelucht zeggen dat ik waarschijnlijk een mens ben. Net als andere mensen zijn leraren allemaal anders. Waar de één zo ontzettend kwaad wordt dat ik zeker weet dat hij me gaat vermoorden, grinnikt de ander alleen maar. Waar de één bijna aantrekkelijk is, is de ander afstotelijk. Waar de één zo bot en bemoeizuchtig is, en zo weinig van mijn leven begrijpt dat mijn mond ervan openvalt, zo blind, zo stom eigenlijk, begrijpt de ander me zonder woorden, kan ik praten alsof ik mijn hart lucht bij een goede vriend. Iemand die ik eigenlijk het liefste zou omhelzen, en hem alles vertellen waar ik gek van word. Zo lief en begripvol, zo veilig en vertrouwd.
Maar zelfs leraren kunnen je verbazen, want wat als Miss Control Freak ineens geen controle meer heeft ? Wat als iemand zijn ik-ben-een-leraar-en-jij-bent-een-leerling-houding eventjes verliest ? Als iemand onbewust het schild laat vallen, en je ineens niets anders ziet dan gewoon een bang persoon, geen lerares die alles onder controle heeft, maar niets anders dan een mens. Het is misschien vergelijken met nietsvermoedend de badkamer inlopen als je vader toevallig net onder de douche staat. Je ziet iets wat je liever niet had willen zien.
Maar als dat hele schid er nou niet was ? Als leraren leerlingen toesonden te zien dat ze mensen waren. En niet alleen door te roepen dat ze fouten maken, maar door te laten zien dat ze bang kunnen zijn, dat ze gevoel en emotie hebben. Dat ze kunnen luisteren. Dan zou het zoveel makkelijker worden om iemand te vertrouwen, om te zeggen wat het probleem is, om te geloven dat het helpt, al is het alleen maar omdat het oplucht. Op dit moment staat de teller van leraren die hiertoe in staat zijn in mij hoofd op één.
Het slaat vast nergens op. Ik ben niet dronken of stoned, wel gek, en mezelf. Dit is wat ik denk, wat ik vind, wat er omgaat in mijn hersenloze hoofd.

Laat me lekker.

Schokkende onzin...-

Schrikken. Schokkend. Vaag eigenlijk.... Je kan schrikken van je geschiedenisleraar die een vreemd geluid maakt. Of van je economieleraar die je wil vermoorden. Je kan ook schrikken van een vunzige opmerking van Suus (Wààr zuigt Jui aan ??? =O). Of van een foto van Shia in een koeienpak (Nee, die zet ik er niet op, pure Shia-ontheiliging). Je kan ook schrikken van Jui die eng kreunt. Van een ijsje dat toch wel heel erg koud is, van een wiskundeproefwerk, van Meyer die door de aula wandelt, van Noon die je arm eraf knijpt als ze haar crush ziet, van een hele hete douche. Van je MP3-speler die keihard blijkt te staan... Daar kan je allemaal van schrikken, en van veel meer. Maar waarom ??? (Hoezo filosofisch bezig =S) Ik zou het bijna gaan opzoeken op wikipedia, maar zoveel kan het me nog net niet schelen. Het kon me ook niet veel schelen wat orgasmic betekende, of eigenlijk wist ik het al. Toch was het leuk om het aan Hoekman te vragen. Die kop van haar, Geweldig !!! Waarom gaan alle leuke mensen havo doen ??? Waarom is mijn crush te oud en heeft hij een vriendin ??? Waarom duurt een dag maar 24 uur en duurt een film er gemiddeld twee ??? Waarom schijnt de zon niet ??? Waarom is Daan zo'n sneu figuur ??? Waarom is Meyer zo eng ??? Waarom werd Oosting zo boos ??? Waarom is het zo koud ??? Waarom mag Suus niet logeren ??? Waarom geven alle leraren te gelijk werkstukken op ??? Waarom stel ik zoveel vragen ??? Waarom kan ik daarvan de antwoorden niet gewoon opzoeken op wikipedia ??? Het is gewoon raar. En oneerlijk. Ik wou dat mijn verhaal uitkwam, dan was iedereen happy. (Oké, het Peet-krijgt-een-ongeluk-gedeelte en het Noon-wordt-aangerand-gedeelte hoeven er niet bij =D)
Nu lijkt het net alsof ik zwaar depressief ben, maar dat valt reuze mee. Maar ik heb wel honger.
Maar kheb geen zin om te eten xD. Oké ik weet het, ik ben raar. En sneu. En ik heb geen leven, maar hé, ik ben druk opzoek =D.

Op Photobucket ??? Hmm...
Oh, nee, ik zocht een avatar. Een bewegende avatar welteverstaan u_u.

Maar nu, mijn vrienden, zeg ik tabee.
Salmonella ^^

It's Laining Men !!! ^_^

Daar zijn we weer !!!

Haaah, wat is het toch leuk om te fantaseren =D, Hooo wacht. Geen Shaoi en ook geen Suri (die begrippen ga ik NIET uitleggen ^^) Nee, gewoon rare fantasie. Je hoeft alleen maar een liedje iets te serieus te nemen, hea Suus ??? It's raining men. En wij vangen ze op ^^.
OMG, Ik ben diep getraumatiseerd weetje. Onze economieleraar kreeg vandaag een woedeaanval, jonge, die man is nog chagrijnig als hij de loterij wint, zeker weten, maar dit was ENG. Serieus, ik dacht dat hij me ging vermoorden. Ik dacht: Vaarwel wrede wereld, vaarwel leraren en proefwerken, vaarwel familie en vrienden. Dit is het einde, het bittere einde. Ik wordt vermoord door een economieleraar, hij krijgt negen maanden celstraf en wordt dan vrijgelaten wegens goed gedrag. Mijn moeder zal huilend aan mijn graf staan, in het zwart. Ze zal zeggen dat het niet eerlijk is, dat ik te jong was, en in de aula zal een tafeltje staan met een foto waarop ik schaapachtig lach, met een kaars en een boek, waar mensen lieve dingen in schrijven die ze toch niet menen. Dat dacht ik. Toch niet, hij bukte zich over zijn tas om een pen te pakken, geen mes.


Het had gekund !!!

Nouja, ik heb niks boeiends meer te melden voor vandaag denk ik... Of wel : CD-lenscleaners helpen echt !!!! =O

Dag lieve trouwe nog lang niet zo heel sneue lezertjes ;) En tot de volgende keer maar weer !!!

Waar wacht je nou nog op ??? Ik ga echt niet schrijven over een rare olifant met een lange snuit ofzoiets hoor... Ow shit, nou doe ik het wel -_-'